Hadden we haar brochure niet goed genoeg gelezen?

Als je als 50 plusser, een klein beetje jong wil blijven. Dan moet je aan de bak!

Dus ook ik; Ik doe een beetje mijn best om zonder facelift , botox enz, niet te laten zien dat ik tegen de 60 ‘aanschuur’. Verloren zaak natuurlijk, maar ik blijf het proberen. Daar hoort Yoga uiteraard bij; Ik heb daar geen goeie ervaringen mee,  moet wel toegeven dat die van heel lang geleden zijn; In de trant van: als kind vond je olijven vreselijk vies, en als je het dan heel veel later nog eens probeert, ben je er dol op!

Een vriendin had me al een paar keer gezegd: “Ga nou met mij mee naar de Yoga! Vind je hartstikke fijn” . Dussssss……..vorige week vrijdagmorgen 9 uur! We hebben ons sportieve tenue aan, en Hoppaaa Bammmm daar gaan we!  Ik had, van tevoren, even gekeken op de site van Jacqueline Rasenberg, de docente, http://www.jarayoga.nl  en ik las dit:

    De lesstijl is volgens de filosofie van Saswitha die uitgaat van de eenheid van lichaam en bewustzijn waarbij de adem de verbinding vormt.

Ik had nog nooit van Saswitha gehoord! Spannend!

Yoga is “met aandacht het lichaam bewegen en bewust leren ademen”.

Jaaa, aandacht en bewust……dat is nou net het probleem.

Zo leer je te ontspannen en kom je bij je eigen rust, vitaliteit en kracht!

Dan kom ik bij mijn eigen rust, nou lijkt me niet verkeerd! Eindelijk!

We parkeren de auto in de tuin van een behoorlijk groot oud pand; “Dit is een oud klooster, het is een sociaal maatschappelijk opvanghuis”, eenmaal binnen, in de ruimte, waar de les gegeven wordt, lijkt niks meer op een klooster, maar gewoon een lief gymzaaltje. Er komt een hele fruitige jonge vrouw op mijn vriendin af, ze huggen; wat een gezelligheid hier! Ik stel me voor. Ze wist van mijn komst.

Op de grond liggen inmiddels al 2 dames op een matje, er zijn nog 3 matjes vrij. Ik ga uiteraard naast mijn vriendin “liggen”. We gaan beginnen! Jacqueline, vertelt dat ze, tijdens de les, geen namen noemt, maar dat ze alles in het algemeen zegt, maw wie de schoen past…..!Ik moet goed luisteren dus! We beginnen kalmpjes, tot nu toe kan ik het, alhoewel ik weet dat het hier niet om presteren gaat , zou ik graag de beste willen zijn.

Zoals ik net al zei, is het heel lang geleden dat ik ooit iets aan Yoga gedaan heb: Eind 70er jaren had ik, tijdens mijn opleiding, 1x per week les: matje, dekentje! Aan het einde van mijn allereerste les, ever,was de finale ontspanning, ik hoorde mezelf op een gegeven moment snurken. Ik dacht, toen ik wakker werd, dat ik het hartstikke goed gedaan had, omdat ik zo lekker ontspannen was; Maar dat was nou net niet de bedoeling! Ooh okee.

En de 2de, tevens laatste keer dat ik met Yoga in aanraking kwam, was, een paar jaar geleden, toen ik met een vriendin naar Zuid Frankrijk ging, voor een week Privéles  Yoga.

De allereerste avond, in onze rurale villa,  gingen we, na het diner, lekker nagels lakken, we waren al helemaal ontspannen. De “juf” vertrok al vroeg naar boven omdat ze niet tegen de aceton lucht kon, we dachten dat ze een grapje maakte, maar niets was minder waar. Morgen is het weer vroeg dag, zei ze. Wij zaten nog in ons eigen ritme, dus wij waren nog niet van plan om met d(i)e kip(pen) op stok te gaan. Ze zei: Als we profijt van de week wilden hebben, we vroeg naar bed moesten, en lekker vroeg opstaan; we zijn allebei geen ochtendmens dus daarmee lagen we al niet op 1 lijn met haar, wij kwamen uiteraard om te leren ontspannen maar zeker ook voor de charmes van la Douce France. Dit hadden we natuurlijk allemaal van tevoren kunnen bedenken, maar hebben we niet gedaan.

Ik herinner me nog dat we de allereerste ochtend, te laat naar beneden kwamen voor de eerste les; als een soort Maria’s uit  The Sound of Music renden we de trap af, namen een beetje hijgend op het matje plaats, en keken recht in een gezicht van iemand die niet blij was ; Zij vertelde dat ze al sinds 6 uur op was, en graag op tijd wilde beginnen. De les, zou de hele week, om 8 uur beginnen, wat voor ons, op dat moment, als 6 uur voelde. Wij snapten niet dat die paar minuutjes te laat, een probleem voor haar was. Lang geleden dat ik een donderpreek van iemand had gehad! Dit begint goed, dachten we toen we elkaar aankeken. De sfeer zat er al lekker in! We hadden even totaal niet het gevoel in Zuid Frankrijk te zijn. Na een paar oefeningen merkte ik, dat ik een zeer ongeschikte yogabroek aan had; Hij zakte steeds af. Ik was die broek al na 5 minuten beu, maar ik moest er nog de hele week mee. Pffff, weer zo’n typisch Tanja ding, zo van: ik red me er wel mee, maar prettig is anders.

Maar gelachen hebben we wel, als ik je vertel dat we een ochtend, na de les, met zn drietjes gezellig naar het dichtstbijzijnde dorpje wandelden, voor wat boodschapjes in de plaatselijke supermarkt, en een petit crème in de kroeg. De “juf” ging eerder naar huis om alvast de lunch voor te bereiden. Ze had ons uitgelegd, welke afslagen we moesten nemen in  het bos. Wij bleven nog even lekker tussen de “lokalen” zitten, om echte energie op te  doen, en net als zij, aan un ballon blanc te gaan. We hadden een bepaalde tijd afgesproken dat we terug zouden zijn. Dat is niet helemaal goed gegaan: We hadden beiden niet goed geluisterd naar de uitleg hoe naar huis te komen dus verdwaalden we, beter gezegd we kwamen steeds weer op hetzelfde punt uit.  Wat ons super melig maakte. Eindelijk “thuis” aangekomen, schalt er keiharde muziek door het hele huis , en treffen we een nukkige tante aan, ZE stond de lunch voor te bereiden in de keuken, en nou komtie………………………………………….. in een kittig rokje en ontbloot bovenlijf!!!!!!!!!!!

Wij wisten niet wat ons overkwam en waar we kijken moesten, nou ja, in ieder geval niet naar haar. Whahahahaha! We schrokken ons een hoedje; Hadden we haar brochure niet goed genoeg gelezen? En waren we hier soms ook nog voor iets anders.? We hebben maar gedaan of we dit halve Adamstenue doodnormaal vonden. Later bedachten we, dat zo’n biologisch ding, zich gewoon door niets of niemand laat “inknellen” in het leven. En dan krijg je dit!Oenkkk!  Gelukkig deed ze wel een hempie an toen we eindelijk gingen lunchen!

De volgende dag flikte ze het weer, we wandelden rondom een prachtig meer, gelukkig stopten we, na een tijd, even om onze zelf meegebrachte lunch op te peuzelen aan de waterkant. Ik was dolblij dat ik ff kon uitrusten, want ik was best moe, had een kop als een aardbei, en enorm warme voeten. Ik was aan het worstelen om de dubbele knoop, zo snel mogelijk, uit mn veters te halen toen ik ineens een bloterik richting meer zag gaan……. nee hè niet weer? Ja hoor, mevrouw de juf zocht, waar ik dat gevoel al had met het uitdoen van mn lompe stappers, de vrijheid op, door naakt in het koude water te plonzen. We schaamden ons rot, want er waren meerdere wandelaars aanwezig op dat moment. Wij horen hier echt niet bij. Je begrijpt, het was een bijzondere week! Gelukkig is de juf halverwege de week bijgedraaid, en trok wat minder hard aan de touwtjes. Ze begon er zelf ook lol in te krijgen, toen ze meer van onze levensstijl overnam, en had ik uiteindelijk medelijden met haar, want ze wilde het veel te goed doen. Ik ben daarna niet op zoek gegaan naar  yogales bij mij in de buurt. Gek hè?! Blèhhhh!!

Wat heb ik geleerd in die week?  het enige wat me bij is gebleven is DE ZONNEGROET! De naam kende ik al, en het klonk me altijd zo fantastisch in de oren, dat ik er erg op was gebrand om die te leren; Ik zag mezelf, na deze week, die Groet elke dag thuis doen, en dan fit de dag beginnen. Nou de praktijk was ff anders: Wat een shit ding is die Zonnegroet: moest me veel te veel in bochten wringen die totaal niet natuurlijk voelden. Klaar met de Zonnegroet! Verschrikkelijk! Wat was dat een desillusie.

Oké ik dwaal weer af; we zijn bij de Yogales van Jacqueline….. Het was een hele relaxte les, waar ik veel  Feel Good momenten heb gehad. Jacqueline, zei bij iedere oefening, op zachte toon, hoe je je handen / voeten enz moest houden/ neerzetten . Heel veel was duidelijk voor mij bedoeld. Naarmate de les vorderde, werden de oefeningen ietsje pittiger. Op een gegeven moment ben ik zo aan het prutsen met in- en uitademen, buik intrekken buik uitzetten, èn op handen en voeten staan, dat ik Jacqueline zachtjes hoor opstaan, 1000% kans, dat ze naar mij toe komt. En jawwwooorrr, daar is ze. Heel lief doet ze het voor, zelfs toen lukte het me nog niet. Ze verloor haar geduld totaal niet. Ik wèl!

Zo wil ik wel op Yoga! Jacqueline’s les is helaas te ver weg, Nederasselt bij Wijchen.  Maar eens rond kijken. Wie zou er aan Jacqueline kunnen tippen? Wordt moeilijk denk ik.

Ps 1 Jacqueline en ik hebben ook gehugd. Dikke matties na een uur! Dat is die bloterik in een week nog niet gelukt!

ps 2 Wie weet kan Jacqueline me helpen met mijn Zonnegroet Trauma!

Tot volgende week!

liefs,

Advertenties