Lang leve Facebook!

Een paar weken geleden zag ik, op Facebook, een bericht voorbijkomen, van een lieve oude bekende uit Brabant, zij schreef: Als je nog niet besloten hebt of je naar Naarden, Leiden of Zaltbommel gaat, dan is hier in Veghel, in een heerlijk verwarmde kerk, een hele mooie Matthew!  

Ik heb naar haar geluisterd!
Voor het aller aller eerst ben ik naar de Matthäus Passion geweest! (MP)  Ik denk altijd dat ik  geen bucketlist heb maar toch staat dit al, voor mijn gevoel, een aantal jaar, nonchalant in potlood, in mijn gedachten geschreven.

Op het moment, dat ik het las, had ik een vriendin aan de telefoon, die precies hetzelfde idee daarover had als ik, dus is de daad bij het woord gevoegd, en binnen luttele minuten, waren er 5 kaarten besteld!! Veghel here we come!

Het is zondag 25 maart; DE dag is aangebroken, dat we het echt mee gaan maken: het wordt een top of een flop; er zijn gewoon 2 groepen mensen: één groep die, sowieso, niets heeft met de MP , of ooit één keer geweest is, en er een traumaatje aan overgehouden heeft , en een andere groep die de MP geen enkel jaar overslaat. Ben erg benieuwd waartoe ik ga behoren. een kleine vrees is er zeker aanwezig dat de uren dat het duren gaat, gevoelsmatig  verdubbelen.

Blog #9-2

We gaan gezellig in één auto; 2 van ons gezelschap zijn ‘doorgewinterden’. Dus we hebben het er over. We worden een beetje melig. We kunnen maar beter nu lachen, want straks is het serieus.

We hadden de tip gekregen vroeg aanwezig te zijn, want de reservering van de tickets was zonder stoelnummer; is ook een beetje moeilijk als het kerkbanken zijn. Dan zou het  worden van: deze bank is van mij, en die van jou.

De auto is geparkeerd en we sluiten aan, voor de ingang, bij een nog slechts bescheiden rij. Dat wordt gelukkig niet achteraan zitten. We hoeven maar even te wachten tot deuren van de kapel open gaan, om op zoek te gaan naar een plaatsje. We pakken toch een bank voor ons alleen, zo we zitten goed! Ooh nee shoot, deze is gereserveerd; Zal niet voor ons zijn, al ging dat nog wel even door mijn hoofd hahaha. Nu moeten we ineens rap zijn, want achter ons zijn er inmiddels een hoop mensen die, eveneens, een goeie plek willen. Het werd gelukkig slechts één bank naar achteren. We gaan kwartier maken; het meegebrachte kussen komt uit mijn handtas,  ik had al gezien dat er behoorlijk wat mensen waren  met een kussen onder hun arm; Ik, als “brugpieper”, durfde dat niet openlijk te doen, wist niet of dat voor schut was. Dus, van tevoren handtas uitgemest ( was geen overbodige luxe) om plaats te maken voor het mooiste kussentje wat ik in huis had. Ik had de tip gekregen om ook een flesje water mee te nemen, de vriendin die me dat aanraadde had, destijds, zelfs ook nog een fles wijn mee naar binnen genomen, tijdens de MP in Naarden; Ik zei: “Neeeeeeeeee, dat meen je niet”! Ja zegt ze, het is toch een hele zit hahahaha, maar jij zit er s’middags, wij zaten er s’avonds dat maakt wel verschil. Ik kom echt niet meer bij, en zie dat helemaal voor me.

We hadden, bij binnenkomst, een boekje gekregen om mee te kunnen lezen tijdens. Het flesje water zet ik voor me neer, waar normaal het liedboek ligt. Ik had de dop alvast los gedraaid, zodat dat geen onnodig lawaai gaat veroorzaken als ik een slokje neem. Een slimme meid….Ik zet nog even snel een selfie, van mijn vriendin en mij, op mijn Insta Story, waarop iemand direct reageert met: ‘ niet klappen aan het eind, heb ik wel gedaan, was helemaal fout, ja wist ik veel.’ Weer een goeie tip! Ik heb het later opgezocht: zeker niet klappen als het in de kerk is, omdat het religieuze werk gezien wordt als een kerkdienst. 

Inmiddels is er reuring ontstaan op het podium; in totaal komen er dadelijk 120 man: 2 orkesten, 1 koor , plus de vocalisten;  Poehh hee da’s nie mis nie. Mijn lieve oude bekende speelt mee in het orkest; Plotseling zie ik haar en zou ik het liefst willen roepen, zwaaien enz., heb haar nl. al zolang niet gezien, maar ik moet me gewoon gedragen. Inmiddels heeft iedereen zijn of haar plaats ingenomen, en is het wachten nog op Il Maestro. Daar komt hij: De jonge “God” springt op “de bok”, en……

WE  BEGINNEN

img_7861pfffffioeoe wat is dat mooi, ik keek mijn vriendin al aan, bij het horen van de eerste klanken van het hele orkest en koor; We zijn allebei enorm opgetogen dat we dit eindelijk eens een keer live meemaken. Nu aan de slag, door met het vingertje de tekst volgen. Dat zeg ik nou wel, maar het is eigenlijk absoluut not done, omdat je de uitvoerige literaire tekstexegese ( dat is tekstuitleg, in het bijzonder bijbelse teksten) netjes thuis had moeten doen, en je tijdens de Passion, jezelf in totale autistische modus in vervoering moet laten brengen door samenspel van muziek en zang waarvan je alle diepere lagen begrijpt omdat je dat nou maar heel goed, van te voren, bestudeerd hebt. Doi-joj-joinkk! Hier spelen etiquette ook een rol. Wissiknie.

Blog #9-1

Het eerste gedeelte duurt ongeveer anderhalf uur, het is zo mooi en indrukwekkend dat de tijd vliegt. Deze “horde” was een peulenschil

PAUZE
We gaan naar de ruimte waar er koffie klaar staat voor dik 350 man. Jaa, en dan krijg je het ‘gezeik” van even naar de wc gaan, in het theater bijvoorbeeld, hoeft niet iedereen persé op dat moment, maar omdat dit zolang duurt, gaan we allemaal, al is het maar voor de zekerheid; De gevoelige blaasjesleeftijd is duidelijk in de meerderheid. Ik was al ergens in de rij gaan staan, maar dat duurde me veel te lang, hoezo ongeduldig?, dus keek ik naar buiten of er nergens achter een heg, bosje, struik wat dan ook maar, geplast kon worden, want dan wist ik het wel; Als je een wandelaar bent, is geen plek te dol, als je moet, dan moet je, maar hier was slechts een heg van buxusjes van hooguit 20 centimeter op de binnenplaats, dat gaat ‘m helaas niet worden. Ik ga maar weer terug naar mijn vrienden met de gedachte: dadelijk zal het rustiger zijn. Nou mooi niet: ik had dat niet helemaal goed ingeschat: Het werd zo’n beetje tijd om weer naar je plaats te gaan, dus was ik er van overtuigd dat er bijna geen rij meer zou zijn; Maar helaas nog niet veel korter geworden. Ik had gehoord dat er nog andere wc’s waren, in twee andere vleugels, dus daar maar heen, maar daar was ook hetzelfde probleem, ik begon inmiddels al wat harder te lopen door de gangen van de kapel want ik moest toch echt, en ik kan  toch echt niet binnenkomen als het al bezig is. Zoekend naar de laatste plek waar ik nog een laatste kans had, liep ik bijna een non met rollator omver; het ging net goed. Want zijn ze toch schattig hè! Ik had eigenlijk graag een selfie met haar gemaakt voor hier bij mijn verhaal, maar daar was geen tijd voor. Daar aangekomen staat er ook een aardig rijtje. Ik wist het even niet meer, dan maar terug naar de vleugel waar ik het eerst was. Nog een keer gecheckt of het echt niet buiten kon, maar dat kon echt echt echt niet. Er waren nog 2 mensen voor me….dan blijf ik hier maar wachten. Het is uiteindelijk gelukt, en ben een beetje rennend de kapel binnen “gestormd”, het was nog wel even zoeken naar mijn plaats, maar eenmaal bij de juiste bankrij aangekomen, zag ik dat de 2 mannen, van ons gezelschap, er ook nog niet waren. gelukkig kwamen die vlak daarna. Tsjonge, dit was weer een Maria, van de Sound of Music, momentje. Pffff, het gebeurt me te vaak! Story of my life hihihi!  Trouwens, de dirigent liet ons nog minutenlang wachten voordat hij er  was, zou hij hetzelfde probleem hebben gehad? Denk het wel.

Het 2de gedeelte is ook beeldschoon. De laatste klanken klinken, en dan is het klaar. Daar komtie……….. de minutenlange stilte! Dat maakt het allemaal nog indrukwekkender; dat je met 350 man zo stil kunt zijn. Hier wordt dus niet geklapt, het schijnt dat het hier en daar, bij een MP, wel gebeurt; wat moet je je dan beroerd voelen, als jij diegene bent. Ik zie dan ook voor me dat je meteen, uit respect, gaat staan; Doen de Hollanders sowieso heel snel. En dan merk je, al heel snel, dat je de enige bent. Zou wel een bak zijn!

JEETJE WAT EEN PRACHTSTUK! WAT IS DIE BACH EEN EINDBAAS!

Ik ben zoo blij met Facebook, waar je naast onzin, ook hele interessante dingen leest. En ik hoef jullie niet meer te vertellen dat ik, vanaf nu, me bij groepje 2 voeg.Ik kan wel zeggen dat ik door het virus bevangen ben. Dus…..volgend jaar weer! “InshaALLAH”. Ik heb een jaar de tijd, om me er in te verdiepen. Geheid dat ik gewoon weer met mn m’n vingertje langs de regels in het boekje ga. Het wordt dan weer Veghel, omdat de uitvoering magisch was, en het geen ZIEN EN GEZIEN WORDEN PUBLIEK was; Dit waren mensen die puur voor de muziek kwamen, dus niet strak in pak in slaap vielen , en dan stoer , de volgende dag, op het kantoor vertellen dat ze er  zijn geweest .  Bah bah!

PS Ik heb er toch even filmpjes bijgezet; De eerste is ‘m in z’n geheel, maar al luister je alleen maar de eerste paar minuten, mocht je het nog nooit gehoord hebben, dan snap je misschien wat ik bedoel, en het 2de filmpje heet: Erbarme Dich, en is een stuk uit de MP, gespeeld tijdens het Prinsengrachtconcert van 2014, die duurt maar een paar minuten, normaal wordt daarbij gezongen, maar dit is ook een mooie uitvoering. Vandaag, Goede Vrijdag, is een hele toepasselijke dag om er naar te luisteren! Zalig Pasen alvast!

Tot volgende week! xxx