Iets voor Sylvana Simons?

Het is zondag 13 mei: Moederdag. Een dag die niet overdreven moet worden. Maar volgens mij zijn we dat station allang gepasseerd en worden de bloemenwinkels/ tuincentra “leeggekocht” en pakken de supermarkten ook hun ‘dikke graan’ mee.

 Nederland doet pas vanaf 1925 mee.
 Het is in 1908 in Amerika begonnen; Een Amerikaanse wilde haar moeder herdenken omdat zij tijdens de burgeroorlog Mother’s Day Work Clubs had opgericht die zorgden voor voedsel en medicijnen voor hulpbehoevende vrouwen. Deze Amerikaanse zette door, om steeds meer mensen over te halen hun moeder te eren. Zo geschiedde, en zo besloot de president van Amerika in 1914 dat Moederdag, elke 2de zondag van mei, een nationale feestdag werd.

Als ik dit lees word ik wel even stil; tegenwoordig worden moeders voor heel veel minder in het zonnetje gezet.
Ik zeg al jaren tegen mijn kinderen: ‘geen cadeaux en jullie hoeven ook echt niet te komen. Grote onzin!’ Ik moet toegeven dat ik het fijn vind dat ze niet naar mij luisteren en er elk jaar gewoon zijn. Maar vandaag, zet mij deze dag aan het denken……..

Je wordt er mee om de oren gemept
Ik liep er al dagen mee in mijn hoofd: mijn allerliefste zus  die eind vorig jaar veel te jong overleed was een ongelofelijk lieve moeder en ik realiseer me dan ook, dat zo’n inhoudsloze dag als Moederdag, ‘drukkend’ kan zijn voor de kinderen van mijn zus en met hen vele anderen, die hun moeder moeten missen of ongewild kinderloos zijn.
Het commerciële circus wordt met het jaar groter; Al weken van tevoren kan je de reclame, die uit alle hoeken en gaten schiet, met geen mogelijkheid ontwijken. Ik probeer me te verplaatsen in mijn neef en nicht wat me verdrietig stemt.

Tjoep Tjoep en klaar!
Bij ons stelt Moederdag, in de goeie zin van het woord, niet zo veel voor: niemand gaat op z’n kop staan om leuk te doen, we zijn gewoon samen en eten asperges. Wij houden van tradities…. èn laat mij dat nou toch ook enorm goed uitkomen, want als ze Indisch hadden gewild, dan zou de keuken een paar dagen mijn stekkie moeten zijn geweest. Neeeee asperges is helemaal goed! Heb het witte goud al van tevoren geschild dus hoef strakjes alleen maar tjoep tjoep te doen en klaar!

Wel drie hele versnellingen
Ik had bedacht om, voordat we aan de borrel gaan, een toertje te gaan maken met mijn oldtimer. Het voorstel valt bij de jeugd in de smaak dus haal ik , voordat ze komen, “het elegante oude vrouwtje” van 69 lente’s jong, van stal.
We nemen de schattige landweggetjes waardoor het James Harriot gevoel direct opplopt.
Ik realiseer me, terwijl ze één voor één voor het eerst plaats nemen achter het immense stuur, dat het best riskant is omdat zij nooit auto’s hebben bestuurd met slechts 3 versnellingen, zonder stuurbekrachtiging, waar de remweg nog ouderwets lang is en je de koppeling met heel veel gevoel op moet laten komen. Dus is het zaak dat ik ze waarschuw hoe ‘ hard werken’  het is zodat ie niet afslaat bij het oversteken of dat we in het maisveld of onbenullig slootje terechtkomen bij het nemen van een bocht. Dah moe’h we nie hebbuh.

Wie? Ik?
Eenmaal weer thuis gaan we aan de borrel, lekker in de chillmodus maar dan breekt toch echt het moment aan om de keuken in te gaan. Wie? Ik? Of wordt het voor me gedaan? Ik zie 1 iemand aanstalten maken, waar ik niet eens de moeder van ben. Mijn 2 dotjes doen ff niet mee….. één zit voor mij, met haar hoofd, in mijn administratie en de ander kondigt aan zich niet zo lekker te voelen, kan ze ook niks aan doen. Dus schoonzoon en ik duiken de keuken in. Hoe liefff is dat. Nou kan ik wel gepikeerd zijn dat ik op zo’n dag zelf aan de bak moet, maar wat een onzin:

ten eerste: ik begin deze blog dat Moederdag ver overrated is
ten tweede: ik riep heel stoer dat ze niet speciaal voor Moederdag hoefden te komen
ten derde: omdat ik dagelijks ( what’s app)contact met ze heb is Moederdag zeker niet DE DAG
ten vierde: die Dotjes koken al zo vaak voor mij
Het is dus helemaal geen probleem om, juist vandaag, mijn handen uit de mouwen te steken; Ik heb veel liever dat het natuurlijk gaat, dan dat ze op die ene dag kunstmatig lief voor je zijn, een potsierlijk liefdeloos bloemstuk voor je meebrengen en de rest van het jaar: Tralala!
NOG NIET MISSCHIEN! DAN BLIJF VANDAAG OOK MAAR WEG ZOU IK ZE DAN ZEGGEN.

Ach….. van mij zou zowel Vader- als Moederdag best afgeschaft mogen worden; al is het alleen al voor mijn lieve neef en nicht!
PS Is het misschien iets voor Silvana Simons om haar tanden weer eens in iets nieuws te zetten?! 
Hahhahahaha!

Tot volgende week! xxx

 

 

 

Advertenties