Als je haar maar goed zit!

En dan zit je op een verjaardag en wordt je gevraagd of je blog al klaar is. Nou ehhh….. om eerlijk te zijn: nee en weet ook nog absoluut niet in welke hoek ik het zoeken moet. Terwijl ik daar over aan het nadenken ben, realiseer ik me dat ik niet zo moeilijk moet doen. Gewoon iets vertellen van deze week . Goed idee Tanja!

Maar dan ga ik toch eerst even terug naar Adam en Eva 
Vroeggah, was ik een snelle Jelle…… ik was geen ochtendmens, bleef dus zolang mogelijk in bed en sprong op de aller- aller-aller-uiterste tijd onder de douche, haren wassen, tanden poetsen, rutsch rutsch, uniform aan, ontbijten deed ik nooit, en gaan met die banaan!
Binnen een kwartier zat ik gepoetst en wel in de auto, weliswaar met natte haren maar dat loste ik onderweg op: door mijn hoofd op de A2 uit het raam te hangen zodat  ze ‘kastdroog’ waren als ik op mijn werk aankwam; Een borstel er door en het zag er keurig uit. Wie deed mij wat?

Opmaken deed ik toen nog niet achter het stuur, tegenwoordig wel, ssst! Dus moest dat altijd nog even op de plaats van bestemming gebeuren. Ik heb het over de 80er jaren, de periode dat ik als grondstewardess bij de KLM werkte. Ik ruilde al mijn diensten zoveel mogelijk naar 6.00 of 7.00 uur, want dan was ik s’avonds gezellig thuis met Alexander, alleen vroeg naar bed gaan was er als avondmens nooit bij; Dus elke ochtend als die rot wekker afging was ik niet blij maar Alexander nog veel minder, die hoefde er zo vroeg niet uit maar moest gewoon iedere ochtend ‘meegenieten’ van de ‘ moderne haan’ die maar eeuwig bleef afgaan.
Op Schiphol, altijd en eeuwig in een sliding aangekomen hoopte ik vurig dat ik in de shift zat die meteen aan de koffie mocht, zodat ik me even ordentelijk  kon opmaken. Als ik pech had moest ik meteen aan de bak en zat ik vooralsnog onopgemaakt maar wel fris en vrolijk  aan de incheckbalie hopend dat er zo vroeg nog geen volk zou zijn, en dat mijn manager niet in de buurt was zodat ik m’n make-up spulletjes voor mijn neus kon uitstallen en in alle rust kon gaan ‘plamuren’. Maar die droom moest ik vaak laten varen, en kon ik maar zo met een half opgemaakt gezicht passagiers inchecken. Volgens mijn oud collega’s zette ik altijd 2 doosjes oogschaduw voor me neer: blauw en groen, vervolgens ging ik met mijn beide wijsvingers, ieder over een kleur heen , totaal synchroon en smeerde ik dat op mijn ooglid en vervolgens wisselde ik de doosjes om en deed dan precies hetzelfde nog een keer. Ik kan me dit systeem niet meer herinneren en kan me er ook geen voorstelling van maken hoe dat er uit heeft gezien. Maar mijn KLM vriendinnen hebben het er nog steeds over.

Maarrrr ….. ik dwaal weer eens af.

Tegenwoordig kan ik uit het raam hangen, mijn haren föhnen, betonspray erop spuiten wat ik wil, het resultaat is en blijft een disaster. De reden is mijn medicijnen; Ze doen tot nu toe gelukkig netjes hun werk, maar niet zonder de nodige bijwerkingen, waaronder mijn coupe hopeloos.

Nu was ik laatst in Frankrijk met 2 vriendinnen, en ik klaagde erover; Ze hebben mij  op een stoel gezet, iets op mijn hoofd gesprayed en kleefrollers ingedraaid, ik zag er uit alsof ik uit de tv serie Coronation Street kwam gelopen. Maar dit was het ei van Columbus!
Dus thuisgekomen moest en zou ik die dingen ook hebben.
Ja, dan rol ik ze helemaal opgetogen in en is het moment daar………nou laat maar. Het resultaat was verschrikkelijk!
Waarschijnlijk is dat spraygoedje de crux, die had ik nog niet dus, online besteld en dan moet alles goed komen.
Oke, dat spul werd bezorgd, een kwartier voordat ik naar een verjaardag moest.


Ik dacht: een kwartier? Moet kunnen toch?
Ik was helemaal blij! Gauw die krullers ingedraaid, flink dat goedje op iedere rol gespoten, en heel even op mijn bed gaan liggen, want ik ga niet beneden zitten met zo’n hoofd. Ondertussen de gebruiksaanwijzing gelezen van het spraygoedje, blijkt dat ik het anders had moeten doen. Shit!
Nou ja, misschien is dit ook prima.
Heb het slechts enkele minuten laten intrekken, even snel droog geblazen en daar kwam het moment suprême: rollers eruit en ik zou beeldschoon moeten zijn……
Helaas, het was één doffe ellende; Ik bekeek het resultaat in de spiegel, en had spijt dat ik het  nog even gauw had gedaan. Het was een groot vogelnest geworden.
Niks aan te doen, moet nu echt weg. Borstel erdoor, handen erdoor en klaar.
Ik ging naar een verjaardag van een vriendin die ik lange tijd niet gezien had, daar was  haar familie die ik ook lang niet had gezien; Zouden zij zich gedachten hebben gemaakt over mijn mislukte ‘coupe kleefrollers’ ?
Geen idee, ze hebben het in ieder geval niet laten merken.
Misschien moet ik toch maar weer met m’n hoofd uit het raam gaan hangen;
Heb dat jaren niet kunnen doen omdat het electrische raam van mijn vorige auto, aan de bestuurderskant niet meer open kon. Af en toe als het een hele warme dag was, reed ik met de deur half geopend rond; Die hield ik vast met mijn linkerhand. Niet op de snelweg hoor! Maar als ik mijn hoofd in die opening had gestopt, zou ik een gevaar op de weg zijn geweest!

IMG_8656
Dit weekend maar eens meer tijd nemen om mooi proberen te worden. Totaal niet mijn ding!

Tot volgende week! xxx

Advertenties