Netflix ik kan je eigenlijk wel…..

Nu is het weer te warm. Tis ook nooit goed!
Afgelopen week was de temperatuur weer hoog, voor mij te hoog. Binnenblijven was een  goeie optie. Ik dacht Netflixen is alweer zo lang geleden. Lekker niks doen! Een goede vriend van me zei altijd : ‘Ik kan heel goed niks doen en vooral heel lang achter elkaar’. Ik ben daar ook best goed in.
Wat ga ik kijken? Ik had al een paar keer gehoord: Peaky Blinders (PB) moet je zien. Okee uitproberen dan maar, ik ga hip Binge Watchen!

Ben met één vinger te lijmen
Het blijken 4 seizoenen van elk 6 afleveringen van ongeveer een uur te zijn dus ik hoef me de komende tijd niet te vervelen.
Als er iets is wat ik helemaal niks vind, is het schieten en moorden. In PB is het één en al moord en doodslag, en sex en drugs is de normaalste zaak van de wereld . Vreemd genoeg druk ik niet op de stopknop, na het zien van de eerste afknalpartij, nee ik ben zelfs gewoon verloren.
Dus heb ik de komende dagen de bank voor mijzelf gereserveerd, ik zou niet weten voor wie anders hihi en heeft de ( hopelijk tijdelijke) verslaving weer toegeslagen.
En dat terwijl ik een paar maanden geleden ook al in de tang van Netflix zat en mezelf had beloofd dit niet nog een keer te laten gebeuren.
De serie Velvet was toen de schuldige;
Gaat over een Madrileens modehuis in de 50er jaren. Het leek mij wel  leuk om mijn Spaans weer een beetje op te poetsen. 54 afleveringen van ieder een uur en kwartier, goed voor een kleine 68 uur onder de pannen zijn.
Sjee wat was dat een kluif zeg; Wat ben je dan een slaaf van firma Netflix als je zo willoos: Nog eentje, eentje dan nog, laatste, allerlaatste voor vandaag, hoe laat is het? Nou vooruit echt de allerlaatste aflevering, dan ga ik slapen. En als ik dan uiteindelijk naar bed ging omdat het loei-laat was, best moe was van het niks doen, kon ik vaak ook nog eens niet in slaap komen, tjaa wat deed ik dan: dan keek er gewoon nog eentje op mijn telefoon. met het gevolg dat het zo 3- 4 uur s’nachts werd voordat ik in slaap viel, met de wetenschap dat een paar uur later de wekker af zou gaan.

Het was een heerlijke serie, maar ondanks dat ik per dag heel wat afleveringen wegtikte,  leek het alsof er geen einde aan kwam. Mijn Spaans werd inderdaad opgepoetst maar verder werd er helemaal niet gepoetst. .
Ik had intussen ook al een aantal vriendinnen van me aangeraden te kijken met het gevolg dat er af en toe heen en weer geappt werd met: hoeveel afleveringen móet jij nog? En toen we allemaal over de ‘finish’ waren, was het een dikke zucht van opluchting.
Het leek me verstandig ze nooit meer een serie aan te raden, maar ik riep onlangs weer net zo enthousiast : Peaky Blinders is gaaf. Het schijnt dat ik ooit in een vorig leven dominee ben geweest, verbaast me niks. Ik zie mezelf helemaal staan op de Kansel. Cool man!
Kan gewoon mijn mond niet houden, als ik iets mooi vind gun ik de ander dat plezier ook.

Eentje is slechts kinderspel
 Laatst zat ik naar het nieuws te kijken;  het ging over de meldplicht van Volkert vd G. Oude beelden toonden Pim, dood onder een laken, met interviews van willekeurige Nederlanders die enorm geschokt waren. Ik dacht: 1 man dood……..da’s toch helemaal niks. Bij PB gaan ze dagelijks bij bosjes! Ben je dan gebrainwashed? Of gebrainwashed? Kan toch niet dat ik zo dacht. Gelukkig besefte ik wat voor idiote onrealistische flitsgedachte ik had, maar vraag me dan wel direct af,  hoe echte liefhebbers van gewelddadige games en films, the real and fake world uit elkaar weten te houden.

Nee hè……pfff daar ga ik weer
Peaky Blinders is klaar, en ik ga weer voor de bijl want: had het al een paar keer in de wandelgangen gehoord en vanmorgen is de finale klap erop gevallen dat me doet besluiten om La Casa De Papel te gaan kijken;
Ik was nl in het ziekenhuis bij de assistente van mijn specialist voor de maandelijkse uitslag van mijn bloed; Ze vertelde dat het er netjes uitzag. Mooi!
We kennen elkaar inmiddels al een tijdje dus veranderde de spreekkamer langzaam in een, weliswaar ongezellige, huiskamer doordat ik vertelde waarom ik een paar dagen binnen was gebleven en waarmee ik me vermaakt had. Ze gaf direct een dikke blijk van herkenning! PB was haar bekend, ze vond het wel heftig. Ik zei misschien vind je Velvet leuk: dat is een romantische Spaanse serie. Dat leek haar wel wat. En ik moest La Casa de Papel beslist gaan zien!  Ik ben om! Het is dat ik deze blog moest schrijven anders had ik me waarschijnlijk vanmiddag al vorstelijk op de bank geïnstalleerd .
Maar eens kijken hoe lang het duurt voordat ik er weer middenin zit. Wel een fijn idee dat ik niet de enige ben die een haat liefde verhouding met Netflix heeft. Wist ik eigenlijk ook wel.

Maarrrr Netflix ik kan je eigenlijk wel………… “toe maar, zeg het maar”……..
VERMOORDEN!

Zo, dat lucht op! Tot volgende week xxx

Advertenties