Superleuk!…..Maar wat trek ik aan?

Het is zaterdag 16 juni
In de reclame van de Staatsloterij zingt men: de tiende kan het gebeuren! Nou bij mij is het: Vanmiddag gaat het gebeuren!! Gewoon ff met een 6 persoons ‘kist’ van Ljubljana naar Amsterdam!
Ik rij mee met R van het nederlands golfteam, die het toestel gereserveerd heeft, ik hoefde alleen maar om 15.00 uur met mijn bagage op de Golfclub klaar te staan; Nou dat moet lukken. Geen gedoe met vloeistoffen in plastic zakjes. Hup, alles ergens in kiepen en thuis vindt je het wel weer terug als je uitpakt.

R heeft vanmorgen de laatste 18 holes van het tournooi gespeeld,
kwam van de baan, dronk even snel wat met zijn partijgenoten, korte broek plus shirt verwisselen voor een lange broek en een onopvallend linnen overhemd, bagage in de auto en op naar het vliegveld. Er gingen nog 3 anderen mee waarvan 2 eveneens van het herenteam. R zei: ‘het maakt niks uit, of ik in mijn eentje ga of met meerderen’. Ik blijf het toch ongelofelijk genereus van hem vinden.

Na een half uur rijden komen we aan op een speciale plek van het vliegveld,
daar parkeert ook de andere auto met de 3 medepassagiers; 2 ervan zijn vrienden van R en voelen zich zo comfortabel dat daar duidelijk geen kledingwissel heeft plaatsgevonden…..nee gewoon lekker leisure in de kottttte broek waarin ze gegolfd hebben. Kan ook!
En dat terwijl ik vanmorgen nog dacht: Okee, ik ga mee met een privéjet, superleuk! Maar wat trek ik aan?? Deze dresscode is me totaal onbekend.
Bullshit natuurlijk: wat trek ik aan? Doe niet zo raar Tanja!
Gewoon wat je altijd aantrekt als je reist, anders zou je het nog jammer moeten vinden dat het geen winter is, want dan kon je tenminste je dure bontjas aan om te laten blijken dat ‘Het’ op je rug groeit.
Ik ken een vrouw die reist, zo gauw het maar even frisjes wordt, in een dure bontjas met de tram door Den Haag, in de hoop dat ze voor de echtgenote van een diplomaat wordt aangezien; jammer joh! Die reizen niet met het Openbaar Vervoer! Laten die nou een chauffeur hebben. Gewoon in de waan laten.
Eenmaal in het gebouw komen Captain en Co  je begroeten, en nemen je bagage mee. Even daarna worden we opgehaald om wel 100 meter te lopen. Een kwartiertje later hangen we in de lucht. Oeff wat comfortabel!
Dus effe résumé: vanaf de parkeerplaats van Golfclub Bled, hingen wij binnen het uur in de lucht. dat is toch echt niet te doen!
De heren waren duidelijk peckish, oftewel hongerig ( ik vind dat altijd zo’n mooi woord) dus uit de lades van de stoel kwamen allerlei snacks: bijvoorbeeld notenmix waarvan het blikje op een caviaarblikje leek, winegums in een doorzichtige kubus maar dan wel met een strikje bovenop, dat smaakt toch gewoon vele malen lekkerder!
Ik was de hele week al zielig omdat ik door de aften in mijn mond zo goed als niks kon eten maar het werd nu nog eens bevestigd. Ik moest het geknaag van deze 4 heren met lede ogen aanzien, maarrrr ik zat enorm comfortabel.

Ik kom nog even terug op mijn kledingvraagstuk van vanmorgen;
Mijn dochter stuurde me een foto van een mevrouw die CHIC deed, op de luchthaven op Kos wachtend op haar TUI VLUCHT hahahahaha! Zij had denk ik alles uit de kast getrokken om vooral aan het meereizende plebs íets te laten zien van zichzelf:
Komtie: Ze was in het wit gekleed: het te strakke blousje was van Ralph Lauren, haar broek van Tommy, een Louis Vuitton tas, veeeel te bruin en veeeeel te veeeel make up op! Hahahahahaha……mwah mwah ongeschikt! Kun je ze nog onbeschaafder vinden? Neeeee!!! Ik vind dit altijd zo ongelofelijk leuk. En dan ook een beetje vies naar de mensen op dezelfde vlucht kijken. Ze heeft niet door dat ze zichzelf verraadt uit welk malletje zij komt. Zo noem ik dat altijd.
Less is en blijft altijd MORE!
Ik moet daar helemaal geen energie aan verspillen, maar ik doe dat het liefst de hele dag hihi!

Op Schiphol, zelfde procedure als op Ljubljana : Namelijk geen!
In Amsterdam staat er een taxibus op het platform, de bagage wordt daarin gelegd. Douane? Er zit een man ergens in schemer verstopt achter glas, die vriendelijk naar ons zwaait. Bijzonder!

En ik moet mijn eigen koffer pas weer  zelf ‘rollen’  als ik bij mijn auto wordt afgezet. Want ook buiten stond een taxi, met z’n kont tegen het gebouw aangeplakt, achterklep alvast open. Ik heb echt helemaal niets hoeven doen deze vliegreis!
Niet eens hoeven sturen; Beter!
Ik heb nl in 1984 met mijn man Alexander een jaar in Cognac gewoond. Hij had een vliegbrevet voor een 2 motorig toestel. We huurden in de weekenden, regelmatig een vliegtuig wat hij bestuurde, en vlogen dan richting de kust. Daar zetten we het toestel voor zolang als wij wilden blijven neer, en een taxi bracht ons naar het strand. FF lekker lunchen, chillen en op ons gemakje weer terugvliegen naar de vliegbasis.

Ik heb ook nog vlieglessen gehad
Op een middag liepen we door Cognac, toen we stopten bij een brillenwinkel. Alexander zei: ‘we gaan een zonnebril voor je uitzoeken’  ik zei: ‘dat is niet nodig want ik draag nooit een zonnebril’, ‘gaan we toch doen’
Okee dacht  ik. Vind het best. Nooit weg een leuke bril.
Een pilotenbril van Ray Ban werd het, hoe toepasselijk, vervolgens reden we naar de basis. We gingen vliegen; Alexander en de instructeur liepen naar het vliegtuig, de instructeur zei dat ik op de plek moest gaan zitten waar de belangrijkste altijd zit, hij ( oud privé piloot van Staatsman Jean- Bédel Bokassa) klom er ook in. De deur ging dicht en Alexander bleef ‘thuis’. Ik begreep er niets van.
Wat bleek nou, ik had die bril nodig omdat ik mijn eerste vliegles kreeg! Wooow dat was gaaf!

Uiteindelijk heb ik 12 vlieguren in mijn logboek staan, waarvan 11 minuten solo: Alexander zei me dat het een keer totaal onverwachts zou gebeuren dat de instructeur me die solo zou laten vliegen. Ik dacht, dat ga ik heus wel door hebben wanneer dat gebeurt.
Nou neeee dusss…….. Op een keer ging het bar slecht, we stegen op, landden weer en dat een aantal keer achter elkaar. Hij zat te schreeuwen tegen mij dat ik niet geconcentreerd was, en dat ik de eenvoudigste dingen niet goed deed. Alles ging verkeerd.

En toen gebeurde het
Hij zei midden op de landingsbaan: ‘stop maar’! Hij opent z’n deurtje, stapt uit, geeft een keiharde klap op het dak en schreeuwt: Allez-y’ zo van: hup wegwezen! Ik schrok me helemaal suf, omdat ik zo slecht bezig was geweest. maar ja ik had geen keus. Dus hoppa!

Het was wel kikken!
Ik deed het ook nog netjes ook, en kon vanaf dat moment zeggen dat ik 11 minuutjes solo had gevlogen!
Achter de hekken stond iemand heel hard te janken van trots met een fles ijskoude champagne! Mijn allerliefste Alexander!
Op een gegeven moment zijn we naar Nederland gegaan, voorgoed, en heb ik mijn brevet nooit meer gehaald. Maar heb er aan geproefd! dat was al gaaff!

Die momenten kwamen boven
Tijdens de vlucht, turend naar buiten heb ik teruggedacht aan die fantastische tijd en uiteraard ook genoten van het NU moment!
Thuisgekomen was ik weer Assepoester met heel veel aften, maar daarover waarschijnlijk de volgende keer.

Tot volgende week! liefs xxx