Geen cadeaux met sinterklaas maar een donatie aan Kiek Tanja! Hoe lieff!!

Het zou een rustige week worden,
ware het niet dat op de Black Friday avond, terwijl ik bij DEF By Sanne in Deventer was, een goeie vriendin me belde met de vraag of ik vrijkaarten wilde voor de Pan, een kunstbeurs in de Rai. Daarmee was het begin alweer gemaakt voor een gevulde agenda.
Ik dacht eerst: ik moet het ff rustig aandoen, want de week daarvoor had ik ook al van alles, maar tegelijkertijd dacht ik: Ga gewoon! Het is toch superleuk! die paar jaar, hopelijk, die ik nog te gaan heb moet ik toch vooral zo gezellig mogelijk doorbrengen.
Dus mijn antwoord was: ‘Ja heel graag!’
En zo geschiedde! Zondag met een vriendin die kunstschilder is van beroep, naar ‘de grote stad’ getogen.
Dan rijd je de Parkeergarage in, de slagboom gaat open zonder dat er een kaartje uit het apparaat komt.
Eerst denk je: huh? maar dan weet je het ineens weer, het gaat op kenteken! Och och, de 2 mutsjes van het platteland in de Randstad.
Eenmaal binnen, was de eerste stand de Gallerie van Tom Okker.
Ik vertelde mijn vriendin (M) dat ik begin 60-er jaren nog ballenjongen/meisje van hem ben geweest tijdens een wedstrijd op mijn Tennisclub Woburn in Vught.
We stonden toen nog buiten de stand, M loopt naar binnen, waar Tom rustig op een stoel zat, en zei: ‘Mijn vriendin vertelde me net dat zij, lang geleden, uw ballen heeft opgeraapt!’ Hij moest lachen, en begon tegen me te praten…..hij vertelde dat hij bij die en die familie gelogeerd had, ik kende die familie goed, en dat er zo’n mooi meer in de buurt van de Tennisclub was. ‘de IJzeren Man’ zei ik. Hij knikte bevestigend. Ik dacht laat ik maar niet vertellen dat dat van mijn grootvader is geweest, want dat doet absoluut niet terzake.
Superleuk om deze levende legende ,voor de oudjes onder ons, even te hebben gesproken.

Inmiddels zijn we op de stand van fotograaf Erwin Olaf beland;
je gaat een soort van spookhuis in, alles helemaal donker; alleen zijn foto’s zijn belicht: Het zijn Amsterdamse Kopstukken, oa Rooie Sien, van het Café Rooie Nelis en Bert Kops eigenaar van de boksschool Kops. Zij zijn door Erwin gekozen om met een voorwerp van beroemdheden zoals van Picasso en Piet Hein Eek op de Kiek te gaan.
M fotografeerde de prachtige pics, en kreeg commentaar van een vrouw achter ons die zei: ‘je mag hier niet fotograferen of filmen, dat stond bij de ingang.’
Het was donker dus geen idee wie er bij die bijdehante stem hoorde.
ineens komt er geluid van rechts: ‘mevrouw u bent toch niet van de politie? Wat doet u flauw zeg, iedereen fotografeert toch gewoon.’
‘Ja maar zegt het vervelende mokkel, de artiesten moeten er van leven.’
Was best leuk, beetje ruzie maken in het donker. Even later stonden we elkaar, buiten de stand, aan te kijken van: wie is wie? Het mokkel Zag er nog stommer uit dan ik me had voorgesteld, een soort Trollen koningin.
We waren al een tijdje onderweg, dus zijn we neergestreken bij de sushibar.
Ja, ik moet gezond eten! Hahaha!
Het was lekker, en eigenlijk allemaal enorm vrindelijke mensen die naast ons kwamen zitten; geen snobs, die zaten denk ik in de champagne en oester bar.
Leuk om te zien dat er hele families rondliepen, op zoek naar iets moois wat tegelijkertijd een hele goeie investering is.
We hebben veel moois gezien, maar ook monsterlijke dingen, maar die vond ik in de minderheid.
Op een gegeven moment heb je nog niet alles gezien, maar zit je hoofd vol. Dus zijn we maar gestopt. naar dochter M gegaan, die in Amsterdam woont, gezellig gegeten met z’n drietjes. Het was een heerlijke dag!

Afgelopen dinsdag had ik weer uitslag van mijn bloed; het was okee.
 Vorige blog schreef ik dat  mijn uitslag niet helemaal goed was; er waren 2 plekken op de lever iets groter geworden.
Mocht nou op de 2 maandelijkse scan,  begin januari, te zien zijn dat er weer groei is van tumoren dan moet ik stoppen met deze chemopillen, dat zou zwaar sh.t zijn.
Dus het wordt weer spannend in het nieuwe jaar. Brrrrrrrrr grrrrrrrr!

Direct na de afspraak in het ziekenhuis ben ik weer naar Amsterdam gegaan,
omdat een vriendin van mijn dochter M, vorige maand bij haar schoonheidsspecialiste was en haar vertelde over Stephanía die de marathon ging lopen voor de Kiek Tanja Stichting, en wie Tanja en haar stichting was. Zij vond het zo’n fantastisch initiatief dat ze zei: ‘Laat Tanja maar komen, ze mag een behandeling uitkiezen die ik haar aanbied.’
Hoe toffff is dat!
Deze lieverd heet Gula van Schoonheidssalon de Wilde Orchidee in de van Woustraat.
Ik werd liefdevol ontvangen, en voordat ik het wist lag ik lekker met mijn ogen dicht in de stoel voor een anti-aging behandeling. Het was heerlijk!
Wat is het toch lieff, om dit belangeloos voor me te doen!
Woon je in Amsterdam. en zoek je een fijne schoonheidsspecialiste…… bel Gula en doe haar de groetjes van mij!

Woensdagavond was ik wederom een bofbilletje: ik ben met een vriendin bij een vriendin gaan eten en daarna de houtgestookte sauna in, die in de tuin staat.
Ik kan daar zo ongelofelijk van genieten! gewoon effe een saunaatje pakken in mijn dorp! Voordat ik het bed in stapte, nog ff wietolie druppels erin gepropt!! Lekkah, en dan als een Roosje slapen mmmmm! Wie doet mij wat?

Donderdagmiddag was tuffen met ‘het oude dametje’,
een vriendin, die in het Deventer Ziekenhuis werkt, wilde een francofiele collega verrassen door haar op te halen, met de Citroën Traction ( het oude dametje), omdat ze met pensioen ging.
Leuk! Doe ik!
Afgelopen maandag ben ik de accu uit de auto gaan halen om ‘m op te laden en weer terug te zetten. Bleek dat ding ‘dood’ te zijn.
Zo’n ding kan je niet bij de plaatselijke garage aanschaffen, dus als een malle een nieuwe besteld om ‘m nog op tijd hier te krijgen.
Ik probeerde ‘m online te bestellen maar het lukte niet.
Gebeld, kreeg een hele aardig kerel aan de telefoon die mij advies gaf en zei: ‘als je ‘m binnen kwartier besteld, kan die nog net mee en heb je ‘m morgen in huis.
Ik was inmiddels bij mijn dochter in Amsterdam, dus die heb ik haar er snel naar laten kijken, want ik kreeg steeds van die rode ‘velden’ wat ik alsmaar van de zenuwen  verkeerd invulde. uiteindelijk lukte het!
De volgende dag werd ie bezorgd! Gelukkig!
Nog een dag te gaan om de auto te wassen, bandjes op te pompen , tanken, oliepeil en koelvloeistof checken. Net echt, soms voel ik me heel stoer een monteur, als ik onder de motorkap hang.

Ik werd om 14.35 uur verwacht in Deventer;
Ik was zowaar op tijd. Ik wilde nog even iets uit de achterbak pakken, hoppaaa….. valt mijn make-tasje op straat. Ik raap alles op, dacht ik. Komt er een jongeman naar me toe, en zegt: ‘u liet net een tasje vallen hè?’
Ja zeg ik. ‘Nou er ligt nog wat onder de auto, ik kan helaas niet bukken, want ik ben net aan mijn blindedarm geopereerd, zat ff in het rokershokkie en zag dat er nog wat lag.’
Ik ga op mijn knieën liggen en zie daar….. nog een lippenstiffie.
Ik heb de jongeman hartelijk bedankt! wat lieff van die gozerd!
Wat was het een gezellige boel in de waguh volgeladuh, vol met ouwe wijvuh!
We hebben de collega opgehaald, haar collega’s waren als Françaises verkleed, Brigitte Bardot zou er bleekjes bij hebben afgestoken.
Op weg naar Deventer was er muziek aan boord en hebben we met z’n viertjes Franse chansons mee geblèrd. Het ritje had voor mij nog wel langer mogen duren, het was werkelijk heel gezellig!

‘S avonds was er een lezing in het Hof van Twello,
van Brian Clement en zijn vrouw Anna Maria. Zij runnen het gerenommeerde Hypocrates Health Institute in Florida.
Hij is een beroemde Lifestyle Goeroe, die ons, zeer onderbouwd, vertelde hoe groot het belang van gezonde voeding, beweging en het hebben van een positieve geest is.
Het was een hele interessante avond, met vooraf aan de lezing een 3 gangen Raw food diner. Dah was lekkah.
Ik wil zo gezond wel eten, maar zou er heel graag een kok bij krijgen want je moet alles zelf maken.
Eigenlijk kan je in een supermarkt bijna niets kopen omdat het zo goed als allemaal bewerkte producten zijn.

Vandaag, vrijdag, een rustdag, lekker plannen maken en mijmeren over gisteren:  
Wat gebeurde er namelijk: Ik was bij een vriendin en we skypten met een andere vriendin.
Die andere vriendin vertelde mij, dat zij en haar gezin geen cadeaux doen met Sinterklaas maar dit jaar kiezen voor een donatie aan Stichting Kiek Tanja!
Ik vroeg haar het te herhalen, want ik dacht ik heb het vast niet goed verstaan. Maar ik bleek het toch goed te hebben.
Dat is toch niet te doen! Hoe ongelofelijk lieff is dat!?! Echt bijzonder hoe lieff mensen voor me zijn door te doneren.
Inmiddels heb ik ook gastlessen gegeven op het MBO Utrecht voor leerlingen met de studierichting Zorg en Welzijn!
Zij hebben elk jaar een project rond een goed doel, en dit jaar is het Kiek Tanja.
het was een bijzondere ervaring met toffe jeugd die één en al oor waren.

Ik heb ze verteld wat mij door de jaren heen overkomen is,
hoe het is om kankerpatiënt te zijn, en in mijn geval met een laag hangend zwaard boven mijn hoofd, en als laatste uitleg over de Stichting.
Ik ga er, binnenkort,  een hele blog over schrijven als de leerlingen het project hebben  afgerond.

De week was weer lieff en vol genoeg! Ik hou ervan! Ik ga alleen nog maar voor lieve weken!
Tot volgende week!
liefs xxx

 

 

 

Advertenties