Boer Bart vertelt dat hij met slechts één hand aan het stuur van de trekker…………

Sommigen vrienden of kennissen denken: die Tanja is zo’n druk baasje, 
is het niet te belastend voor haar lichaam? Ze moet echt rustig aan doen hoor. Ze doet zoveel.
Nou was het afgelopen week best rustig in Huize Wulf; heb het weekend op de bank gelegen onder het mom: ff niks, is misschien goed voor me.
Nou het tegenovergestelde gebeurt elke keer weer als ik dat doe;
ik word sloom en zompig.
Ben dol op tv kijken, liggend op de bank, dus 2x knipperen met je ogen en de dagen zijn voorbij.
ik ga zo óp in die televisiekast dat ik vaak niet eens door heb dat het buiten al best donker is, en binnen al dikke schemer is.
Ooh shoot, het is tijd om te eten maar daar heb ik vaak helemaal nog geen zin in, omdat ik op zulke dagen heel laat mijn bed uitkom onder het mom nog steeds van: ik moet het rustig aan doen, lekker relaxed,
dus begin ik met een laat ontbijt nou de rest van de maaltijdmomenten op die dag kun je dan wel uitstippelen.
Terwijl ik dit typ, heb ik de tv op Ned 3 staan: 3Doc !
Ben dol op documentaires.
Titel: Hallo met Kyoko (pseudoniem voor Kelly). Heb verder niet van tevoren gekeken waar die over ging.
Tot nu is alles nog okee, maar dan ineens hoor ik  allerlei hijg- en oergluiden die voor elegant- vrouwelijk moeten doorgaan, door mijn kamer galmen.
Ik schrik op, kijk naar de buis en zie dat deze 25 jarige Kelly haar geld verdient met telefoonsex.
Ik ben toch maar even gaan lezen waar dit over ging.
Een geadopteerd chinees meisje die in Zeeland is opgegroeid bij haar nieuwe ouders die een sexshop runnen tijdens haar jeugd.
Die telefoonsex is tot daar aan toe, maar dan blijkt dat ze samenwoont met haar vriend, en die doet gewoon zijn ding terwijl zij in de oren van de beller fluistert of gilt van genot. Deze vriend wordt ogenschijnlijk nergens ( meer) koud of warm van, terwijl zij die kerel aan de lijn zolang mogelijk ‘binnen boord’ probeert te houden, voor de doekoes, maar gewoon in het heetst van de strijd, een sudoku zit te maken of een film te kijken.
Het blijkt dat boer Bart een hele goeie klant is. Hij belt veel en zorgt er voor dat haar schoorsteen goed blijft roken.
Deze boer vertelt dat hij met slechts één hand aan het stuur van de trekker goed aan zijn trekken komt.
Poeh hee, wat ben ik toch een degelijk ding als ik dit zo hoor .( Ik wilde schrijven: degelijke doos, maar in dit geval laat ik doos maar achterwege).
Ik woon heel landelijk, kan vanaf nu helemaal niet meer onbevangen naar een boer op zijn trekker kijken. Haha
Als ik er eentje tegenkom die………………”gooi ik het direct op mijn blog!”
Dus ff résumé: ik gedij bij heel veel reuring! Dan ben ik op mijn best! Inmiddels ben ik daar wel achter!

Deze week heb ik weer 3x een Reiki gehad,
van vriendinnen hier uit het dorp die mij totaal belangeloos “energie” doorgeven, waar ik baat bij heb. En dat elke week weer.
Van die 3x ben ik in ieder geval 1x bij Gerrie Arnoldus van Reiki Centrum Oost uit Bathmen, zij is Reiki Master.
Zij heeft mij ook Reiki geleerd, zodat ik mezelf kan behandelen, dat is Reiki 1, en ik ben later ingewijd voor Reiki 2: dan kun je iemand op afstand behandelen.
Al stuur je het naar de andere kant van de wereld het komt, gewoon zonder postzegel aan, en niet weken later maar vrijwel direct.
Hoe dat mogelijk is? Via het Universum!
Klinkt zweverig maar heb er al wat resultaat mee geboekt, en anderen weer bij mij.
Het is zoo gaaf om het zelf te kunnen! En iedereen kan het leren. Ik heb geen bezemsteel voor de deur staan.
Als je er wat meer over wil weten, schroom niet me vragen te stellen.
Ik kan jullie Gerrie 100% aanraden!
Alleen niet allemaal tegelijk want dat is iets teveel voor Gerrie!
Ik zal één voorbeeld geven:
Ik heb in 2010 en 2013, 6 maanden chemo gehad; als ik misselijk en bleek uit het ziekenhuis kwam ging ik direct bij Gerrie ‘op tafel’, en na anderhalf uur sprong ik van de behandeltafel en zei dan iedere keer weer: ‘Waar is het feestje?!?’

Afgelopen woensdag, 5 december, was een hele goeie vriendin van me jarig,
tegelijk met de Goedheiligman dus dat is altijd een moeilijke datum.
Dit jaar begonnen we ’s morgens om 10 uur al, tot een uur of 3 en daarna kon iedereen thuis nog ff snel de laatste hand aan de gedichten leggen, cadeautjes inpakken of diner voorbereiden.
Ik moest dus met mijn verkreukelde wietolie hoofd vroeg uit bed.
Moest nog wel even boerenkool maken, de jappels had ik de avond ervoor al geschild, dus terwijl ik onder de douche stond, kon de boerenkool mooi pruttelend gaar worden.
Einde van die dag ging ik namelijk naar dochter D en haar vriend in Arnhem, waar mijn andere dochter ook zou komen. Geen cadeautjes, gedichten en surprises maar gewoon gezellig samen eten.

Inmiddels ben ik gearriveerd in Leur, een plaatsje vlakbij Wijchen;
de boerenkool nog uitwasemend in mijn auto. Hoop niet dat ik iedereen heb gehugd met een dikke zweem van boerenkool om mij heen.
We kennen elkaar al jaren, en heel duidelijk is dan: les amis de mes amis sont mes amis.
Oftewel voor diegenen die Frans niet hun pakket hadden ( hebben):
De vrienden van mijn vrienden zijn mijn vrienden!
Alle soorten en maten, maar allemaal superleuk!
Dat is het positieve van ouder worden, dat je zulke momenten zo enorm waardeert en iedereen heel erg geïnteresseerd is hoe het met de ander gaat.
Ze komen uit alle hoeken en gaten  van Nederland, dus zien we elkaar slechts op zo’n moment.
Iedereen deed waar die zin in had: je kon een bloemstuk voor de kerst maken, kletsen deed ik vooral heel erg want daar ben ik nou maar goed in.
Ik wilde net aan m’n bloemstuk beginnen, hoor ik mijn vriendin vragen: ‘zal ik  iets voor jou maken?’
Dat liet ik me geen 2x zeggen, en zei: ‘Ooh heel graag!’
Dus Tanja Wulf kon gewoon doorkletsen, later kreeg mijn vriendin nog assistentie. 2 man ‘op mijn klus’. Top toch!
Er kwam op het laatst nog iemand met paddo’s aan, rood met wittuh stippuh, die maakten het nèt af!
Het pièce de résistance prijkt inmiddels op tafel met lichies er in.

Ik ben eigenlijk heel traditioneel en haal kerst binnen op kerstavond;
dan wordt de boom pas opgetuigd. dat ging bij ons zo, en die traditie heb ik er altijd nog in gehouden.
Maar dit kerststuk houdt geen rekening met mijn traditie, hoeft ook niet want ik ben er hassstikkke blij mee! Misschien gaat de boom nu ook wel eerder zijn entree maken.

Wat we ook nog hebben gedaan, is een stoelyoga sessie!
Jacqueline Rasenberg van Jara Yoga was er  namelijk ook. Er werd ff snel geïnventariseerd of iedereen wel wilden, en we zeiden allemaal ja.
Dus gingen we in een kring zitten, er waren ook 3 honden aanwezig, die heel relaxed aan de voet bij hun baasje gingen liggen, totdat OHM luid uit onze kelen kwam…… toen werden ze ineens heel onrustig en gingen, als een soort drugshonden snuffelend langs elke persoon.
Het was moeilijk om niet in de lach te schieten.
Afgelopen zomer logeerde ik in leur, en ben toen 2 x mee geweest naar de les van Jacqueline: in het begin van de les ging het jofel, maar naarmate de les vorderde bakte ik er niks meer van, en werd misselijk.
Meteen gestopt en dan maar een beetje beteuterd rondkijken naar de anderen die het wel konden, en waar het er heel relaxed uitzag.
Daarna een super lunch omdat ons jarig Jetje het hele jaar door cateringen verzorgt. Dus laat dat maar aan haar over.
Een gezellige chille verjaardag! Volgend jaar weer! Zelfde tijd zelfde plaats.

Einde van de middag tufte ik,
met mijn inmiddels dik afgekoelde boerenkool en heerlijke borrelhappen die ik meekreeg van het Jarig Jetje, naar Arnhem.
Ik was voor de verandering op tijd, en langzaam druppelde mijn familie binnen, rond half 7.
Op eentje na:
helaas bleek dochter M vertraging te hebben vanuit Amsterdam, dat was nog niet de allergrootste ramp, wij gingen toch eerst aan de borrel.
Maar toen kwam er een appje dat ze ook nog in de verkeerde trein zat, met het gevolg dat ze er pas om 20.00 uur was. Voor een paar ging de wekker de volgende dag om 6.00 uur dus heel laat hebben we het niet gemaakt.
Ondanks dit, was het toch gezellig, en mijn boerenkool was gelukkig lekker!
We hebben, ook weer traditiegetrouw het laatste Sinterklaas journaal gekeken.
Ondanks onze leeftijd blijven we gelovig!

Vandaag, vrijdagmiddag, had ik een afspraak bij mijn bedrijfsarts in Arnhem.
Mijn vriendin en ik, die altijd met me meegaat naar de doktersafspraken, wilden van tevoren lekker winkelen in Arnhem. We zijn begonnen met een cappucino bij mijn dochter, en zijn daarna gezellig met z’n drietjes de stad ingegaan.
Arnhem stikt van de leuke eettentjes en ze hebben zelfs: de 7 straatjes met allemaal lieve kleine winkeltjes.
Voor de lunch kozen wij voor een Vegan tentje en dat was me toch lekker, en vooral met zoveel liefde klaargemaakt!

Daarna naar de wijk Klarendal gelopen om te kijken of de zoon ( Jop de Jong)
van een gezamenlijke vriendin van ons werkte die dag. Helaas!
Hij is een hele goeie artistieke biljarter. Kijk maar eens op You Tube je weet niet wat je ziet.
In de winkel staat een biljarttafel waar hij showtjes geeft.
Wij zijn ff op de kiek gegaan, om te bewijzen dat we er waren.
Ik moest weer zo nodig grappig doen om de pomerans op mijn neus te zetten. Wat is dat toch voor ongein? Weet ik niet.
Het is oa een t-shirt winkel van het merk OKIMONO.
Die zijn leuk joh.
Met een vol buikje zijn we richting bedrijfsarts gegaan, waar we ons theetje namen om tijdens het wachten uit te buiken en een appeltje voor de dorst, die er voor het grijpen staat.
Was het maar een appeltje voor de dorst…….hihi

Vanaf maandag as zit mijn  agenda weer lekker vol!
Ik verheug me er op! Het was weer een lieve week!
En laat ik Kelly en Boer Bart maar snel vergeten!

Tot volgende week! 
veel liefs xxx