Vergeet wc papier niet!!!

Deze week had ik weer van allerlei dingen op het program die vrij uiteenlopend van aard waren. 
Dat blijf ik een feest vinden. Laten we beginnen!
Maandagmorgen begin ik meteen stevig:
Ik moet vroeg uit de veren want ik moet om 8 uur bloed prikken omdat ik om half 10 weer een afspraak bij mijn oncoloogje had, om te horen of de bloedwaarden okee waren om door te gaan met de chemopillen.
Ik moet de avond ervoor echt rekening houden dat ik niet al teveel druppels wietolie voor het slapen gaan neem, want dan is de kans groot dat ik zo vroeg nog stoned ben.
Dus een netjes gedoseerde hoeveelheid is dan zaak. Ik zie het al gebeuren als ik een beetje giechelend tegenover mijn arts zit.
Zou best grappig zijn.
Mijn bloedwaarden waren gelukkig netjes, het blijkt dus dat mijn organen dat gif nog steeds aankunnen, en dat terwijl ze, door de jaren heen, al zoooveel aan medicijnen te verstouwen hebben gehad.
8 januari heb ik weer een uitslag van een scan. Brrrrrrr!  Weer een uurtje van de waarheid!
Laat ik daar nu maar ff niet aan denken, gewoon lekker in het Nu blijven en genieten van de happy winterholidays.
Bij vertrek uit de spreekkamer, wees ik de arts op de cijfers 1 en 3 die al jaren op de deur geplakt zitten. Ik had hem al eerder gevraagd of hij zo vriendelijk wilde zijn om het getal 13 weg te halen; vind niet dat dat in een ziekenhuis thuis hoort. Hij zou het nog een keer melden bij de directie. Ik zei: ‘als u ooit heel heel heel vervelend nieuws voor me heeft, als u begrijpt wat ik bedoel, dan wil ik dat niet in kamer 13 hebben, met uw welnemen!’ Dus schiet maar op zei ik.
Hij liet ons weer breed lachend uit.

‘S avonds had ik een kerstborrel bij de Rabo, lekker happen en tappen!
Eerst nog een mooie speech van de nieuwe directeur die éénieder stil deed staan bij collega’s die heel erg ziek zijn, of die dierbaren hebben verloren waardoor de glans van kerst er voor hen af is.
Die korte gezamenlijke stilte was een mooi moment.

Daarna rondneuzen op de kerstmarkt waar we los konden gaan voor een X bedrag.
Ja, en dan heb ik een groot probleem, ik kan namelijk niet kiezen.
Ik drentel en schuifel langs al die kraampjes en weet het gewoon niet.
Heel veel mooie en lekkere dingen, maar de muntjes blijven in mijn zak.
Dat schiet niet op.
Uiteindelijk heb ik voor een bon gekozen van Mooi, een parfumerie in Deventer.
Eigenlijk niet handig, want ik verplaats slechts het probleem en ga dan in de winkel staan draaikonten.
Pffffff, terwijl het een tof kerstcadeau is van ‘ome Rabo’ kijk ik er, op zo’n moment, alleen maar moeilijk bij, maar uiteindelijk ben ik natuurlijk hartstikke blij.

Dinsdagochtend richting Rhenen getuft waar Marita en ik les kregen in de Sedona methode van dr. Klatte:
een hele simpele manier om te kunnen loslaten. Voor mij heel belangrijk, omdat ik nog steeds niet heel goed er in ben.
Daar ter plekke snapte ik het, en hebben we het ook geoefend maar thuis moest ik weer achter mijn oor krabben omdat ik niet alles meer weet. Dan maar naar de filmpjes.
Lang leve You Tube!

Woensdag ochtend had ik een afspraak met mijn consulente van het verzuimbedrijf ( zit tussen mijn werkgever en de bedrijfsarts in); Een afspraak om het dossier Tanja Wulf te sluiten; Ik hoef me niet meer bij haar te melden. Ook al was onze relatie goed, er niet meer naar toe hoeven is nog beter!

Einde van de middag, kwam een goeie vriend me ophalen voor een vroeg kerstdiner bij Gift City in Zwolle;
Een restaurant waar oa mensen werken die een afstand tot de arbeidsmarkt hebben om welke reden dan ook: alcohol- of drugsverslaafd bijvoorbeeld.
Onder leiding van een kok en nog meer ‘zorgers’ om deze mensen heen, worden ze in de keuken of in de bediening geplaatst .
Velen zijn inmiddels weer terug de maatschappij in, zo goed ging het ze en zo goed zijn ze begeleid naar hun nieuwe leven.
Ze hebben het daar zo fijn, dat het plezier van hun gezicht af te lezen is, en nadat alle gasten het restaurant verlaten hebben, gaan zij gezamenlijk eten.
En als ik dan hoor dat dat de enige warme maaltijd van de hele week voor ze is, word ik heel stil stil stil! En dat hier in Nederland!
Er is ook een nog enorme winkel bij waar ondernemers (nieuwe) spullen doneren, en vervolgens wordt het voor een appel en een ei verkocht. Je kunt het zo gek niet bedenken of ze hebben het. Heerlijk om te neuzen, kaarsen voor een dubbeltje per stuk en een bak om de kerstboom in vast te schroeven, van 9,99 voor 2 Euri, ik dacht die moe’k hebben, staat ie mooi stevig en zet ik die groene bak weer in mijn mijn rieten zilveren mand en kan er niets meer gebeuren.
Maarrrr…. vanmorgen kwam ik er achter dat er een kluit aan de boom zat, zodat ie niet tussen de schroeven paste. Iemand nog een gloednieuwe groene bak nodig? Dan hoef je niet naar Zwolle maar kom je ‘m lekker bij mij ophalen.

Inmiddels zijn we klaar met snuffelen in de winkel en schuiven we aan bij een tafel waar al 7 personen zitten.
We hadden van tevoren aangegeven dat we wel bij anderen aan tafel wilden.
Het was een heel gemêleerd gezelschap: mensen die het dagelijks zwaar hebben, gemixt met mensen die het leven gewoon leven!
In het begin was het een beetje aftasten, maar algauw hadden we mooie gesprekken met totaal vreemden.
Ondertussen kregen we ons natje en droogje.
En dat droogje was erg lekker, goeie kwaliteit en heel mooi opgemaakt! Van coquilles  tot kwartelboutjes, eendenborst enzovoort.
De kerstgedachte zit er al goed in, merkte ik toen we weer huiswaarts gingen.

Over kerstgedachte gesproken, ben bang dat die er bij een hele hoop van ons niet meer is;
Op de radio hoorde ik iemand zeggen:’kerst is vooral lekker eten en drinken!
Mwah mwah ongeschikt!!!!!!!
Ergens in de loop der jaren is de beleving van kerst veranderd

Hoe vierde ik vroeger kerst?
Ik ben een Brabantse, dus tel uit je winst hoe wij kerst vierden:
Op kerstavond werd de boom pas opgetuigd, met natuurlijk echte kaarsjes met naast de boom een volle emmer zand, mocht de fik er in gaan.
Wij vierden het vroeger altijd met vrienden van mijn ouders en hun kinderen.
Een lange tafel, wit damasten tafelkleed, rode linten over de tafel gespannen die met een liniaal werden aangebracht, het zilveren couvert werd nog eens extra opgepoetst, het wedgwood kwam stoffig uit de kast, evenals mijn avondjurk die elk jaar standaard aangetrokken werd, en als ik pech had met nog een dikke chutney vlek op de boezempartij van het jaar daarvoor.
We verschenen namelijk in smoking en in het lang aan de dis, ennn……..er werd standaard gespeecht.
Dat was onze traditie, en wie er alleen was met kerst, mocht aanschuiven.
Jarenlang hebben we het zo gedaan. Mijn moeder stond dagen in de keuken,
Het wild , geschoten tijdens een jacht, bracht ze al ver van te voren bij de poelier om het te laten besterven. Ooh wee als de fazant taai was, dan had ze er goed de pee in.
Het was altijd reuze gezellig, alleen de keuken was na zo’n avond wel ontploft.
Dan was je de volgende dag geen ‘prinses’ meer, maar gewoon Assepoester en stond je met je verkreukelde hoofd, omdat het gewoon altijd om 5.00 / 6.00 uur werd voordat je in je bed lag, de boel op te ruimen.

Is er nog magie met kerst?
Ik denk dat men op de eerste plaats heel blij is dat het kosteloze vrije dagen zijn, als ze doordeweeks vallen.
Veel lekkere dingen eten vindt men belangrijk.
Maar dikke stress is er ook: door scheidingen ontstaan er vaak ongemakkelijke situaties en met samengestelde gezinnen, moet er heftig gepuzzeld worden……Wie heeft de kids deze dagen, welke dagen gaan ze waarheen?
Gaan we naar mijn ouders eerste kerstdag en de tweede naar mijn schoonouders? Tegelijkertijd denk je stiekem bij jezelf: ik heb daar toch helemaal geen zin in…….. laat me lekker uitslapen, thuisblijven in joggingbroek een film kijken met de hond aan mijn voeten.

Als ik in de supermarktloop, denk ik kolere wat een gedoe allemaal.
Naar mijn idee is de magie van kerst een beetje weg omdat:
Religie bij heel veel mensen geen rol meer speelt;
naar de kerst- mis gaan, is een leuk evenementje.
Driving home for Christmas, is ook allang geen dingetje meer, want we kunnen elkaar de hele dag face-timenen, skypen, vliegen en rijden de wereld rond waar en wanneer we maar willen.
Vroeger was reizen voor velen niet vanzelfsprekend en kwam je maar een paar keer per jaar naar huis, ja dan is het een heel groot feest als je naar huis gaat, je ouders al lang niet gezien hebt en je de traditionele kalkoenlucht van Mama’s Kitchen Is The Best al in je neusgaten hebt zitten.
Wat we eten met kerst, kan je als je wil, het hele jaar door eten dus dat is het ook niet wat het magisch zou moeten maken.
De magie zit ‘m tegenwoordig in VEEL!!! Dat is vorm/ buitenkant, niet in het kerstverhaal.

Als je nou alle kerststress weghaalt,
niet alleen deze dagen lieff voor elkaar bent maar ook de andere 363 dagen van het jaar, ooh wat is het dan een feest!
Houd de mooie kerstgedachte goed vast!
Ben lief voor elkaar! Kijk naar elkaar om!
Laat je vooral niet gek maken, en ga voor inhoud!
Sta op, en verras je gezelschap met een speech!
Vertel iedereen aan tafel  hoeveel ze voor je betekenen en dat je van ze houdt!
Geef ze mee wat je in je hart meedraagt. Ze kunnen het niet vaak genoeg horen.
Dan kan het alleen maar een bijzondere mooie en warme kerst worden, en is totaal gratis!

Eén tip nog: Vergeet de normale dagelijkse dingen niet te kopen, zoals wc papier.
Heb je hele bijzondere ingrediënten voor een prachtig menu in huis gehaald, kom je er
’s avonds achter dat je geen pleepapier meer hebt.
Als de buren niet thuis zijn, moeten het maar de bladzijden van de gladde glossy’s van de supermarkt worden; Die heb je namelijk toch niet meer nodig.
Heb je in ieder geval 1 ongemakje die avond gevoeld, net als Jozef en Maria, die hadden noch wc papier, noch glossy’s.
maar ja, als dat hun enige ongemakje was……………

Ik wens jullie al het goede!
Tot volgende week!
Liefs xxx