‘De kinderpoli denk ik niet.’

Goed nieuws: Scan was stabiel! Dat was fijn!
Maar of dit nou een lieve week was? Ja en nee:
Vorige week donderdag kreeg ik Reiki van een vriendin, en toen we klaar waren zei ze: ‘volgens mij heb je koorts,ik denk zelfs boven de 38.’ Ik zei dat ik het niet echt in de gaten had. Ze adviseerde me met 2 Paracetamol lekker te gaan slapen. Zo gezegd zo gedaan! De volgende ochtend, vlak voordat ik naar de scan afspraak ging, propte ik er nog maar, voor de zekerheid, weer PCM in.Ondertussen wist ik nog steeds niet of ik koorts had, want ik kon de thermometer donderdagavond niet vinden, dus dacht ik, dan maar een nieuwe kopen. Het kwam er pas vrijdagavond van.
Ik kocht er eentje, kwam thuis en ging direct meten……huh 38.5?! Nog een keer: 38.4 en voor de zekerheid nog een keer:38.3, nog een keer:38.0
En dit allemaal in een paar minuten. Ja wat is het nou? Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt.De pieptoon van dat ding was niet echt luid en duidelijk,dus dacht ik aan een bijna lege batterij. Nou ja, gewoon maar weer met PCM naar bed. De eerste uren gingen voorbij zonder dat ik daar iets van meekreeg, zo lekker lag ik te slapen maar om 5.30 werd ik heftig rillend en trillend wakker…..dit had ik nog nooit meegemaakt. Wat moet ik hier van denken? Thermometer er maar weer bij halen; 38.1/38.2/38.3, ik ben maar gestopt voordat ik ineens 38.9 te zien zou krijgen op het schermpje. Heb weer PCM genomen en afgewacht wat er ging gebeuren. 10 minuutjes later was alles ‘stil’ en heb ik weer goed geslapen. Die ochtend had ik onder de 38 maar moest ik toch maar weer een gemiddelde berekenen omdat er weer steeds een andere uitslag kwam, tussen de 37.5 en 37.9. Ik vind dat echt heel raar, maar het eindpiepje was zo goed als verdwenen dus 1 van mijn allerliefste dochters ging een andere voor me kopen, die zaterdag. Okee, 2 van die dingen, precies dezelfden. Meten maar!Het scheelde 0,2 met elkaar maar het piepje van de nieuwe was luider, logisch hij was nieuwer, dus hield ik me daar aan vast.Ik had ze op 2 verschillende plekken weggelegd, zodat ik precies zou weten welke de oude en welke de nieuwe was.’Had jij gedacht!’ Toen ik aantal uren later weer wilde gaan meten wist ik niet meer wie wie was. Kijken waar het piepje nog te horen was…..bij allebei heel zachtjes. Nee, dat kan niet waar zijn, allebei? Zou het 1 serie zijn geweest, terwijl ze allebei bij het Kruidvat waren gekocht, maar niet in hetzelfde filiaal.
Ik had zaterdagmorgen besloten, geen PCM meer te nemen en het lichaam het zelf te laten doen, want ik ben eigenlijk helemaal geen pillenslikker, heb altijd wel van alles in m’n tas zitten maar dat is voor het geval dat.

Ondertussen kwam de buurvrouw bij me kijken, of het wel goed met me ging. Ik vertelde wat er aan scheelde en vertelde haar ook het verhaal van de thermometers. ‘Ik heb een oorthermometer, die haal ik wel even op voor je.’
En voordat ik het in de gaten had, was ze alweer terug. En ik weer meten!Ook daar kwamen in 1 minuut verschillende cijfers uit, andere oor: nouuuuu dat kwam niet in de buurt van het eerste oor. Ik zei tegen de buurvrouw:’probeer jij het eens.’
En ook kwamen er bij haar verschillende uitslagen uit in 1 oor, en ook veel verschil tussen beide oren. We moesten er hartelijk om lachen. Ik besloot alleen deze thermometer nog te gebruiken, was ook een stuk eenvoudiger dan elke keer…..juist!
Einde van de middag moest ik mijn PCM beleid veranderen: omdat ik 40 graden koorts had, dat vond ik niet meer verantwoord om nog verder op te laten lopen. De gedachte ging door me heen dat mijn lichaam er waarschijnlijk niet toe in staat was om het zonder ondersteuning op te lossen.Dus elke 4/4,5 uur aan de pillen. Ik voelde me heel misselijk aan het einde van die 4 uur en als ik de ‘spiegel’ weer in balans had,voelde ik me beter. ’s Avonds voor het slapen gaan wilde ik mijn temp. nog 1x op meten met de oorthermometer, kwam er geen eindpiepje en op scherm stond: battery low. Wat doe ik toch met thermometers? Ik vermoord ze stuk voor stuk.

De volgende ochtend, maandag, moest ik alweer vroeg bij het priklab zijn, uur later had ik de afspraak bij een collega van mijn eigen arts die met vakantie was. Maar voor ik van huis vertrok, belde ik met de assistente van de oncologen om te zeggen dat als de arts de bloedwaarden bekijkt, dat ik ziek ben en koorts heb.De assistente zei heel droog, ‘dat kunt u dadelijk beter zelf zeggen’ nee muts, ik wil juist dat de arts, bij beoordeling, weet dat ik koorts heb. zodat bepaalde waarden duidelijk zijn voor haar. ‘Ooh ja’ zei ze ‘ ik zal het erin zetten. Fijn!

Bij de dokter binnen, begon zij direct met het goede stabiele nieuws van de scan, en wat de bloedwaarden betrof kreeg ik groen licht voor de chemoafdeling, maar ze had gelezen waar ik last van had, dus leek het haar in dit geval niet zo’n goed idee.
Ze vroeg waarom ik het weekend niet gebeld had naar de Eerste Hulp, ik zei dat ik goed dronk goed, licht voedsel at en aanspreekbaar was, zag helemaal het nut van bellen niet in; zeker niet toen ik steeds, op tijd, PCM nam.Ik zei dat mijn dossier te ingewikkeld was,om even langs te gaan, daarbij wilde ik niks horen over de scan, mocht die niet gunstig zijn.Ik dacht: de kans dat je een niet zo heel erg capabele arts te pakken hebt daar,is aanwezig, dat risico wilde ik niet lopen en het is gauw maandag! Ze snapte het. Wat de koorts betrof,zei ze dat het verstandig was geen PCM te nemen tenzij de koorts 39 of hoger was; Als dat woensdag nog steeds het geval was, moest ik bellen. Ze wist namelijk op dit moment niet waar ze beginnen moest, het kon van alles zijn. Ze zou me op kunnen nemen voor allerlei onderzoeken maar daarvoor zat ik er veel te monter bij.
Ik vond het een prima plan, liet nog wel mijn niet-neuropathie voet zien omdat ik eczeem-achtige uitslag had. Ze zou een afspraak bij de dermatoloog regelen voor me.Ik zei dat ik zo langzamerhand alle Poli’s zo’n beetje gehad had, waarop zij heel gevat zei: ‘de kinderpoli denk ik niet’ en ook hier gingen we weer lachend uit de spreekkamer.

Op de terugweg naar huis heb ik weer een nieuwe thermometer gekocht, want ik moest het in de gaten houden van de juf! Hij doet het netjes.
’s Avonds om 20.30 u had ik 39, ik dacht shitt daar ga ik, maar het is gelukkig pas maandag. Ik wilde nog even wachten met PCM, kijken of het nog verder zou stijgen. En wat dacht je wat? om 23.00 uur had ik ineens 38.6!!!! Mijn leger was toch aan het werk, ik dacht bij mezelf nu neem ik geen PCM voor de nacht, omdat het onder de 39 is en ik moet mijn eigen leger niet platgooien. Zo gezegd zo gedaan! En de volgende ochtend had ik geen koorts meer tot op de dag van vandaag! Gelukkig! Nu aansterken!
ben inmiddels bij de Dermatoloog geweest, en die constateerde een schimmelinfectie. Zo’n lekker agressief smeerseltje gekregen en klaar!
Wat dat betreft is het picobello geregeld in het Deventer Ziekenhuis!

Ooh ja, de arts leek het een goed plan om over 2 weken een afspraak bij mijn eigen arts te hebben om te beslissen of we stoppen of doorgaan met chemo; het antwoord weet ik denk ik al: hartstikke stoppen, het lichaam geeft aan dat het genoeg is geweest.

Was het een lieve week? Wat dit betreft niet, maar wel een lieve week wat betreft de goede uitslag, Reiki behandelingen van vriendinnen, de zorg van deze of gene die thermometers, soep, lekkernijen en liefde kwamen brengen. Heel liefff!
Zo fijn dat er goed op me gelet wordt!
Wordt vervolgd!

Tot volgende week vrijdag!
Liefs. xxx

Advertenties