Nog even langs geweest bij Ons lief Vrouwke van den Bosch

Helaassss……..afgelopen dinsdag geen goede uitslag gekregen van mijn scan: De arts keek al bedenkelijk toen hij ons kwam ophalen, en toen we allemaal gingen zitten, floepte ik eruit: ‘niet zo bedenkelijk kijken hè!’ Hij antwoordde erop dat de uitslag niet goed was; Huh??? Dacht ik. ‘Nee , vervolgde hij, er zijn nieuwe plekjes bijgekomen.’ Ik kijk hem aan, we zijn allemaal even stil. Dit hadden we niet zien aankomen.
Er waren nieuwe plekjes in de lever bijgekomen en nu zat er ook vocht in de andere long.
Ik had gedacht dat het of een klein beetje erger geworden was, of stabiel.
Hij zei er zijn 3 opties: 1 niks doen, 2  chemo via het infuus waar ik net 3 maanden mee klaar ben of 3 chemo in pilvorm; dit is een mildere vorm dan de infuusversie, maar hij vond het wel weer nodig om in te grijpen. Optie 1 en 3 zijn eigenlijk alleen mogelijk omdat mijn lichaam nog niet genoeg hersteld is voor optie 2.
Ik zat er wat bevroren bij, en vroeg hem of ik er een maandje over na mocht denken.
Hij zei dat dat precaire was, omdat 1 van de 5 leverwaarden misschien, tegen die tijd, enorm gestegen zou zijn waardoor de behandeling niet meer mogelijk zou zijn; het zou namelijk kunnen betekenen dat dat orgaan inmiddels te beschadigd is.
Ik heb 2 weken bedenktijd gekregen, eerst ga ik 7 oktober naar de casemanager die mij alle uitleg gaat geven over de werking en bijwerkingen van de chemopil en dan heb ik 14 oktober weer een afspraak bij mijn arts, om hem te vertellen wat ik besloten heb.

We namen toch glimlachend afscheid, zoals we dat hoe dan ook altijd doen . De radartjes in mijn hoofd zijn direct op volle toeren gaan draaien. Als iemand mij in het nauw drijft, ga ik meteen heeeeel hard achter mijn oor krabben.
Het wordt nu wel spannend: als ik voor de chemopil kies, is het de vraag of die aanslaat. Dat weten we pas na 2 à 3 maanden.
Eigenlijk heeft mijn arts bijna niets meer in z’n snoeptrommeltje voor me, met het gevolg dat het Universiteits-ziekenhuis van Leuven in me opkwam; Daar waar Nederland  ( bijna)niks meer voor je heeft, gaan ze daar nog door, niet altijd hè, maar vaker wel dan niet.
Ik zou eigenlijk direct dat ziekenhuis moeten bellen en vragen of ik een afspraak zou kunnen maken , maar ik merkte dat ik bedenktijd nodig had, en me er echt schrap voor moet zetten dus heb ik even een paar dagen nodig.
Inmiddels ben ik wel, via via, aan namen van 2 artsen gekomen en heb ik mijn zorgverzekeraar gebeld of het vergoed wordt mocht ik besluiten die kant op te gaan.
Heel raar, de voorwaarden voor het laten betalen van de Belgische facturen door mijn zorgverzekeraar zijn oa dat mijn eigen arts een verwijsbrief moet meegeven. Dat is toch vreemd! Dat hoeft toch niet bij een second opinion.
Ik ga één van die artsen mailen en haar vragen hoe het met de financiën gaat tussen deze 2 landen.

Ik vind het wel een dingetje, zeker tegenover mijn arts; het voelt voor mij alsof ik hem de rug toekeer, maar ik moet gewoon weten wat ze daarginder nog in het snoeptrommeltje hebben zitten voor mij.
Ik houd jullie op de hoogte!

Dit speelde zich afgelopen dinsdag af, maar ik heb natuurlijk de kermis, van afgelopen weekend niet overgeslagen.
Hèt evenement van het jaar! Dat ik er niet vol in zou gaan had ik al besloten.
Zondagmiddag ben ik pas begonnen, en dat was een heel leuk begin omdat ik mee mocht rijden in het oldtimerdefilé. Vorig jaar was er iemand tot Vip van de kermis uitgeroepen en die kreeg oa deze rit aangeboden; ze was toen zo lief om mij te bellen en te vragen of ik het leuk vond om in haar plaats mee te rijden. Zeker!
Maar  het was toen zo’n hondenweer dat het afgelast werd. Dit jaar mocht ik, alsnog, meerijden. Hartstikke leuk! Heel raar om terug te zwaaien naar de mensen langs de kant van de weg. Ik reed overigens mee in een Fordje uit 1933.
Daarna dansen bij Boode met oa mijn kids.
De volgende dag, was het weer een stuk beter, en stonden we heerlijk in het zonnetje!
Heb weer lekker gedanst en veel lieve mensen gesproken en wat zo ongelofelijk opvallend was, dat er veel jeugd ( onze kinderen) me een dikke hug kwam geven en vragen hoe het met me ging; Zo schattig! heb hele openhartige gesprekken met ze gevoerd; de jeugd die zo slecht is. NOT AT ALL! Ik blijf ze fantastisch vinden. Ze hoeven het helemaal niet te vragen, maar ze doen het toch!
Je komt heel Battum weer tegen en iedereen is vrolijk
De kids en ik hebben weer geschiedenis gemaakt samen.

Dinsdagavond vroegen vriendinnen of ik meeging naar de film Downton Abbey; Ik had de serie ( nog) niet gezien, dus voor mij was het allemaal nieuw. Heb genoten van de prachtige kostuums!
Woensdagavond zat ik op een hele andere plek: De Oxerhof, een landgoed bij mij in de buurt, vroeger hebben de Duitsers het geannexeerd en gebruikt voor SS soldaten die gewond waren geraakt aan het front.
Nu wordt er oa Praktische Filosofie gegeven. 10 woensdagavonden les van 19.30 tot 22.00 uur voor 10 Euro. Dit tientje is voor de koffie en de thee. Dat is toch fantastisch!

Bij binnenkomst kijk je je medecursisten aan, en ik moet zeggen dat ik meestal direct een oordeel heb maar deze keer was het een heel gemêleerd gezelschap dat ik het niet duiden kon. Het waren in ieder geval niet van die zogenaamde keurige mensen die oa ook in een museum rondlopen met een van tevoren enorm overnagedacht tenue aan en een nep blik die mij ervan moeten overtuigen dat ze er verstand van hebben. Ik ben daar heel allergisch voor. Nee hier was het juist geen poespas, en naarmate de les vorderde zat je met 16 man in een groot ei openhartige verhalen aan te horen.
Als je nu wil weten wat ik die avond geleerd heb, moet ik je het antwoord schuldig blijven.
Filosofie betekent liefde voor de wijsheid, dat heb ik onthouden; Ik heb vandaag een samenvatting opgestuurd gekregen. Verstandig om dat eens even goed te gaan bestuderen. Ik ben heel benieuwd wat ik na 10 lessen heb opgepikt.

De volgende dag ben ik met 3 vriendinnen een dagje naar den Bosch geweest; deze ‘meisjes’ geven mij 1x per week een Reiki behandeling.
Begonnen in Grand Café Silva Ducis, vroeger van mijn overleden zus en zwager.
Koffie mee unne sjukklade bol van de Groot! Mmmmm!
Een kaarsje aangestoken bij Ons Lief Vrouwke van Den Bosch in de St Jan.
Historische boottocht op de Dieze , nog even langs geweest bij Addy van den Krommenakker: we stonden voor de etalage en zagen Addy druk in de weer met een klant, daar omheen wat blonde dames op leeftijd om de Prêt à Porter te verkopen.
‘Kom, we gaan vragen of we even rond mogen kijken.’ Nou dat mocht maar heel leuk vonden de dames het niet; De rekken hingen propvol, alsof je bij de Kringloopwinkel was die net de nieuwe aanwinst in de rekken hadden gehangen. Ik durfde niks aan te raken, terwijl de chocolade bol allang niet meer aan mijn vingers zat.
The big boss keurde ons geen blik waardig, en ondertussen probeerden de verkoopsters ons een betaalbaar jurkje aan te smeren. We zijn ‘m maar gepeerd om te gaan lunchen.
We komen binnen en ik loop langs mensen die aan de bar zitten, ik kijk een vrouw recht in de ogen, loop een stukje door en loop weer terug: ik vraag: Ben jij A.P.? Ze zegt jaaa en jij bent Tanja! We hadden elkaar 35 jaar niet gezien, haar kleur haar was anders dan vroeger maar de blik herkende ik uit duizenden en zij net zo.

Daarna ff nog een museumpie gepakt: van Gogh  zijn familie en intimi. Het onderwerp van Gogh wordt wel aan alle kanten uitgemolken. Maar was wel weer mooi. We stonden met elkaar te praten over een portret van Vincent en van Theo, toen er een mevrouw in een scootmobiel naast ons geparkeerd stond en zich begon te mengen in ons gesprek, al snel hadden we door dat zij er verstand van had. Bleek ze toch de vertaalster te zijn van de brieven van Vincent, die uitgegeven zijn. Verrassend zo’n ontmoeting.

Vanmorgen, hing ik om 8 uur in de stoel van de mondhygiëniste, bah bah dat was vroeg, ik sliep om 3 uur namelijk nog niet, dus die wekker was niet welkom vanmorgen om 7 uur. Ik was nog wel een beetje ‘dronken’ van de wietolie toen ik bij de tandarts aankwam. Maar ze heeft er niets van gemerkt volgens mij.
Ik had gevraagd het rustig aan te doen met me, dat zou ze doen; ik had behoorlijk wat tandsteen, en ook al begon ze steeds rustig als ze het steen niet van de tand af kreeg dan voelde je dat ze zich even kwaad maakte en ferm op de tand inbeukte. Ik heb het  overleefd.

Het was op dinsdagmorgen na, een lieve week! Ik hoop dat ik een wijze beslissing ga nemen voor wat betreft mijn komende behandeling. Het wordt wel steeds spannender hoe mijn lijf gaat reageren op welke remedie dan ook. Ik blijf voorlopig wel gewoon de paddopil door slikken met de curcuma druppels. Want ik heb daar, op de één of andere manier toch vertrouwen in.
Trouwens, ik heb nog een sinterklaas-kerstcadeau gekregen , zoals ik dat tegenwoordig noem: vorige week vroeg ik in mijn blog, langs mijn neus weg, wie er gratis entreebonnen voor de sauna had en niet gebruikte?
Krijg ik toch een berichtje van een oud collega dat ze 30 van die bonnen voor me heeft!
Dat is toch echt echt echt niet te doen zo lieffff! Een kaartje erbij met de woorden ga maar lekker genieten, alleen, met vrienden of familie! Ik stond weer hartstikke paf ! Ik ga misschien dit weekend al, zin an!!!! Dank dank dank je wel Ch!!!
Tot volgende week vrijdag!
liefs, xxx

 

 

Advertenties