Helaas………..

Laat ik maar met de deur in huis vallen: helaas……
Maandagochtend was het zover: een uur voor de afspraak, bloed prikken.
En daarna met mijn hoofd op het hakblok! Uitslag van mijn CT scan.
Nou en of het een hakblok was, want de arts vertelde dat alles vrijwel stabiel was op nieuwe plekken in de lever na.
En dat betekende dat ik moest stoppen met deze chemokuur. Hij zei: als een oude plek wat groter zou zijn geworden, had je ermee door kunnen gaan omdat het 2 à 3 maanden duurt voordat iets aanslaat, maar het waren nieuwe.
Helaas!
Vanaf afgelopen donderdag slik ik nu een cocktail van 2 medicijnen, die voor eerstelijns borstkankerpatiënten zijn, dwz patiënten die voor het eerst uitzaaiingen hebben. Het zijn 2 injecties ( in iedere bil eentje) en een pil.
Keurig netjes komt er iemand aan huis, die die spuiten komt ‘zetten.’
Dit stelden ze, afgelopen oktober, in het ziekenhuis in Leuven voor als optie 1; er is wetenschappelijk onderzoek gedaan naar deze cocktail voor eerstelijns patiënten en bij hen werkt het met succes, maar wat zeggen ze in Leuven, waar ze meer een cowboy instelling hebben: en zich destijds hebben afgevraagd: zullen we dit middel ook aan patiënten geven die alle medicijnen al gehad hebben?
Hun antwoord was: we proberen het gewoon! En zowaar helpt het bij een aantal mensen. Hier is, tot nu toe, geen wetenschappelijk onderzoek naar gedaan. Maar Leuven vindt gewoon dat ze alles moeten proberen voor patiënten.
Mijn arts heeft me in oktober voorgesteld om eerst de chemokuur te doen die hij op de plank had liggen. Daar heb ik toen ja tegen gezegd, in de hoop dat dat middel voor de komende maanden zou werken.
Nou voelde ik me er niet echt lekker bij die kuur, foei wat was ik veel  misselijk!!
Die misselijkheid heb ik gelukkig nu niet meer, maar er zijn vast meer vervelende bijwerkingen die ik nog ga ontdekken bij deze cocktail; vermoeidheid is er in ieder geval één van.
Ik hoef pas 8 januari bij mijn arts te komen, wat even heel prettig is want ik kachel wat af, met ‘mijn gevolg’ naar het ziekenhuis op dit moment.

Nadat ik bij mijn oncoloog was geweest,  moest ik ’s middags naar de neurologe die testjes met me deed wbt mijn linkerbeen. Haar conclusie was om een MRI aan te vragen.
Pffff…. nou dat weer!
Vanmorgen onder de MRI geweest; jeetje wat een oorverdovend lawaai…..in 2010 heb ik daar voor het laatst onder gelegen, ik dacht dat het apparaat nu wel wat minder lawaai zou maken, maar het tegendeel was waar. Kolere wat een herrie!
Bijna aan het einde van de sessie begonnen de spieren in mijn voet te trekken, zonder dat ik iets deed. Mijn hoofd begon mee te bewegen van die stuiptrekkingen, dus ik knijp in een ballonnetje, waardoor er direct gestopt wordt en ik in contact kom met de jongen die achter het scherm zit.
Ik vertel dat niet alleen onderbeen maar ook m’n hoofd beweegt maar de jongen zei dat het op de foto nog goed ging en dat het nog maar anderhalve minuut zou duren. Oké.
Klaar! Maar niet met m’n linkerbeen want die heeft 2 uur lang stuip getrokken.
Gelukkig hield het op een gegeven op. Maar wat zou het zijn? Toch neuropathie? Beschadiging van de zenuwen door chemokuren, of zijn het uitzaaiingen in mijn hoofd?
As dinsdagochtend heb ik weer zo’n hakblok gesprek dus. Grrrrrrrr ik wil er helemaal niet heen; Ik zeg altijd tegen mijn kinderen als we naar een spannende afspraak gaan: ‘gaan jullie maar, ik ga niet mee.’
Maar ik heb nog nooit de daad bij het woord gevoegd, dus zal ik dat as dinsdag ook niet doen.

Afgelopen zaterdag was ik uitgenodigd op een vernissage van een vriendin van mij; ik ben daar totaal geen ervaringsdeskundige in.
Haha, om met een lekker wijntje in de hand en misschien een knabbeltje erbij,  op de werken af te lopen en dan heel indringend lang kijken. Dat heb ik niet gedaan: wijn drink ik op dit moment niet en ik kende de schilderijen welke ze had opgehangen.
Ik was blij dat ik kon zitten, want lang staan lukt me op dit moment ff niet meer.
Het was gezellig! Heb alleen geen kunstwerk gekocht, alhoewel je daar de kunstenaar enorm blij mee maakt.

 Zondag was het de geboortedag van mijn overleden zus Manola; dit is alweer 2 jaar geleden! Haar kinderen met aanhang kwamen naar het Oosten om bij elkaar te zijn; gedeelde smart is halve smart.
Lekker lunchen, lief zijn en lachen met elkaar!
We hebben allemaal iets met kringloopwinkels: erfenis van mijn moeder, die zou die populariteit van dit soort winkels waanzinnig hebben gevonden!
Dus zijn we naar een kringloopwinkel, hier in de buurt geweest, die op zondag open was.
En terwijl we daar liepen te snuffelen kwamen we de nationale Goedheiligman tegen die familie in die buurt heeft wonen. Ik wilde dolgraag iets tegen hem zeggen, en hij had ook allang door dat we hem in het snotje hadden, maar flink kauwgom kauwend keek hij stoïcijns voor zich uit.
Ook al heb ik niks tegen hem gezegd, ik vond het magisch om hem in ‘het wild’ te zien.

Toen we ons dorp Bathmen weer binnen reden, zei mijn neef  Janice ‘is Jootje thuis?’
Nou daar zijn we snel genoeg achter zei ik, en terwijl we met auto’s voor haar deur stopten, rolden er heel wat mensjes uit om bij de Diva van het dorp langs te gaan.
En zowaar ze was thuis en was verrast ons te zien. Ineens was de huiskamer vol!
Toen we allemaal een stoel hadden, hingen we aan Jootje’s lippen!
Jootje, voor wie dit nog niet weet, had samen met haar man een cafetaria en een bakkerij.  Altijd knoert en knoert hard gewerkt, maar op een gegeven moment een punt gezet achter hun werkzame leven.
Iedereen kent Jootje en iedereen houdt van Jootje! Zelfs mijn zwikkie uit Brabant is ‘Jootjegek!’

Deze week ben ik weer enorm verwend door vriendinnen die eten voor me hebben gemaakt, vrienden komen met het eten deze kant op, of het nou lunch of diner is, en ik eet met ze mee. Ze pakken alles weer in en als ze vertrekken heb ik er geen omkijken meer naar. Heerlijk!

Deze week is het een best korte blog, maar ik heb me ook alleen maar beziggehouden met mijn ziek zijn.
Hoop dat ik volgende week betere berichten heb!
Ooh ja, en dank jullie wel voor reacties op mijn blog op FB; ik beantwoord ze niet altijd, maar ik heb ze zeker gelezen! Heel lieff en heel fijn om te lezen!!
Het was een onrustige week.
Fijn weekend iedereen!
Tot volgende week vrijdag!
liefss, xxx