Haribo kersjes, spekjes, m&m’s, Tony Chokelonely, Danio yoghurt, balkenbrij, soep, vruchten, witte boterham kaas of Nutella,uitsmijter kaas, ijs enz!

En weer een week voorbij!
En wat voor week?!
De 12 bestralingen zijn achter de rug, sinds afgelopen woensdag. Het is me zwaar gevallen; ik dacht dat doe ik even maar het is me behoorlijk tegen gevallen.
De laatste 2 sessies hebben me beetgenomen, waardoor ik nu behoorlijk moe ben en misselijker dan vorige week. Die misselijkheid gaat nog een kleine 2 weken duren voordat ik er vanaf ben. Grrrrrrr. Vermoeidheid gaat wellicht wat langer duren.
Wat is het toch een troep! Maar ja, als het helpt…………

Mijn ijskast en een la met zoetheden puilen uit, ik weet gewoon niet waar ik het zoeken moet, dus elk moment van de dag loop ik in de keuken te struinen, want zo gauw ik misselijk word, moet ik iets eten en dat gaat de hele dag zo door!
Wat is misselijk zijn toch een elllendig gevoel.
Ik heb eigenlijk weinig vragen gesteld aan de radiotherapeut over het verloop, dus ik onderga het maar gewoon.
Ik lig te Netflixen, heerlijk! Kijk af en toe naar buiten, hoe mistroostig het weer is en hoe lekker warm het hier binnen is.
Ben wel weer blij dat januari er doorheen gejast is. Het is zo´n niksmaand.

Ik moet eens even goed gaan nadenken wat ik jullie verder schrijven ga, omdat hier niks gebeurd is deze week. 
Ooh ja toch! Ik heb vandaag mijn invalideparkeerkaart ontvangen.
Zou ik blij mee moeten zijn, maar iedereen weet zo langzamerhand dat ik er niet van houd om patiënt te zijn. Wel mooi gratis parkeren op heel veel plekken in het land.
Laatst even een paar uur op een gracht in Amsterdam geparkeerd: 42 hele Euri! Wat een geld!
Dus wil je ergens heen en wil je dichtbij en gratis parkeren?
Dan moet je mij gewoon meenemen!

Met ‘eten op de Kuiperij’ gaat het goed: Ik ben al een aantal keren verrast. Zo leuk!
Niet weten wie er komt en met hoeveel, is spannend.
Oa mijn lieve nichtjes uit Rotterdam, die ik al een tijdje niet had gezien, stonden met een tas vol heerlijkheden, voor de deur!
Komende tijd, staan er ook al afspraken. Eigenlijk ben ik nieuwsgierig, en wil ik weten wie er komt maar de verrassing is des te groter als ik het niet weet, dus ik moet geduld hebben.
En ondertussen hebben vriendinnen die met me meegingen naar de bestraling, me daarna meegenomen voor een lunch! NO.11 in Deventer is mijn favoriete adres!
Ik word aan alle kanten verwend; iedereen is zo ongelofelijk lief voor me!
Heel raar: aan de ene kant een dikke pechvogel, aan de andere kant een dik bofbilletje!
En tegenwoordig kan ik gerust bofbilletje zeggen omdat ik niet meer zoveel weeg; nog niet zolang geleden was dat anders: ik hoefde maar naar een caloriebom te kijken of het zat eraan, nu lukt dat niet meer. Alles heb z’n voor -en nadeel.
Ik moet zeggen, het is eigenlijk heel fijn geen balast te hebben, maar het mag zeker niet minder worden.

Naar Bonaire ga ik niet hoor, dat was een grapje.
Maar als de badkamer wordt gerenoveerd, zou het fijn zijn als ik niet thuis was.
Misschien toch een tripje ergens naar toe plannen.
Moet wel eerst vragen of ik überhaupt vliegen mag.

Over lieve dingen gesproken: vorige week kreeg ik een aanbod van een oud collega van de Rabobank, of ik een huisconcert leuk vond? 
Collega wil met haar 7-koppige band hier een avond komen spelen.
Hoe gaaf is dat?!?
Hoop dat de buren, deze eenmalige actie, geen probleem gaan vinden. Het lijkt me echt tof! Wat een onverwacht lief aanbod! Zetten we hier even een Pop Up Paradiso aan de Kuiperij op!

Terwijl ik hier mee bezig ben, zie ik appjes binnenkomen die me vragen of ik een ovenschotel wil met macaroni met broccoli, en dat soep in de maak is en morgen naar me toekomt.
Gisteren vroeg een vriendin hoe het met me was, ik zei misselijk. Zei vroeg: ‘zal ik een kippensoep voor je maken?’. Ik zei geen nee, want ik ben dol op soep.
Een paar uur later kwam ze het me brengen.
Waar verdien ik deze liefde toch allemaal aan?

Deze week nog eventjes bij Bert en Chantal geweest; mijn kapper.
De pruik is ietsje aan de achterkant bijgeknipt, maar aan de lengte is niks gedaan.
Heb sinds deze week nieuwe buren, die zullen wel denken volgende week als ik ‘m op heb: huh? Ze had toch een kort pittig kapsel? Das war einmal!
Verheug me er niet op om het laatste stuk af laten scheren. Voelt zoooo rot!
Maar als ik dat niet doe, dan vind ik elke morgen hele plakken haar op mijn kussen en dat wil ik liever voorkomen. Dus dan maar scheren.

Had ik al verteld dat de Stichting me een Apple watch cadeau heeft gedaan?
Ik heb dat ding om, zodat als ik bijvoorbeeld  ’s nachts naar de wc ga, en ik val ernstig, dat dit horloge uit zichzelf belt naar mijn familie; maar ik kan ook zelf bellen als ik ietsje minder nood heb. Ik slik wietolie, ben dan ’s nachts, best een beetje stoned, plus het moeilijke lopen maakt dat ik heel voorzichtig moet zijn. Als ik uit bed stap, merk ik dat ik eerst helemaal over links hang maar al lopend draait het bij gelukkig: ik hang in het begin in een soort van buitenboord modus.
Het horloge is waterdicht, dus ik kan er ook mee douchen , mocht ik nog een keer in bad vallen. Fijn om zo’n ding om te hebben! Ik wilde niet met zo’n ding om mijn nek.

Ik ga dadelijk weer mijn infrarood cabine in; heb wel de laatste dagen minder lucht dus zit ik er niet meer anderhalf uur in, maar zo’n driekwartier. Lang genoeg om een hoop afvalstoffen af te voeren.
Na de sessie, douchen en naar bed. Is wel een heerlijke afsluiting van de dag.
Olie erin en sloapen!

Volgende week woensdag heb ik weer een afspraak bij mijn eigen oncoloog, kijken of de bloedwaarden nog goed zijn. Want dat staat weer los van het hoofd.
Ik heb goede hoop.

Het was weer een misselijke week, hoop dat ik volgende week er wat beter bijhang. 
We gaan het zien!
Tot volgende week vrijdag!
ps: Heb een foto gepost op Facebook, van mijn la met snoep: kan echt niet zoveel als er ligt, maarrrr zolang het daar blijft liggen is er niets aan de hand.
Vandaag was die extreme behoefte, gelukkig al een stukje minder dan de dagen hiervoor.
Liefs xxxx