Elk jaar hoop ik het te kunnen vieren….

En weer een week voorbij!
Niet normaal hoe snel een week gaat, ook als je veel tijd doorbrengt op de bank;

Deze weken geen ziekenhuisbezoeken;
pas 2de week maart, tenzij er zich iets onverwachts voordoet.
Ik heb, na de bestraling, 4 weken telefonisch contact gehad met mijn radiotherapeut, die ook deze week weer tevreden was met wat ik vertelde, hoe ik me voelde.
Als hij tevreden is, moet ik het ook zijn.
Heb al ietsje meer kracht, nog steeds niet om over naar huis te schrijven, want ik krijg potjes met deksels gewoon niet open….. pas als ik me heel lang heeeel boos maak., en dat is frusterend. Net nog mijn laptop, met een rood aangelopen hoofd aan de lader weten te leggen; Ik kreeg de stekker niet in het stopcontact vanwege te weinig kracht. Pffff, het is uiteindelijk gelukt, maar blij word je er niet van.

Vanmorgen heb ik mijn laatste antimisselijkheids/ antizwellingspil geslikt, nu moet ik het zelf doen. Ben benieuwd wat de komende tijd brengen gaat; ik dacht in de eerste instantie: vanaf het moment dat ik klaar ben met de bestralingen, ga ik iedere dag wat vooruit, toen nog niet wetende dat die bestraling nog 2-3 mnden door zou gaan, ik noem het: ‘uitharden,’ en het gaandeweg wat slechter wordt met mij omdat er nu niks is tegen de zwelling in het hoofd.
Nou………wat een feest!, Ik heb me toch een ongelofelijke plofkop: wel totaal rimpelloos oftewel kei strak, maar als dat hoofd nog dikker wordt past mijn pruik ineens niet meer.
Grapje!
Mijn schoenen beginnen te klein te worden, en hoe sexy is een vrouwenenkel? Kan heel sexy zijn…….de mijne zijn helemaal foetsie, door het vocht ben ik kortademig en heb een  flinke buik van het vocht, maar ook van teveel eten de laatste tijd; ik heb me echt als een monster gedragen. In het begin was het heel veel zoetigheid, nu hartig: verschillende warme maaltijden op één dag. Gebakken eieren met  gesmolten kaas, nasi,schnitzel met frites bij Ikea op theetijd, en ’s avonds boerenkool met worst.
En dat zijn nog maar de grote dingen, de kleine hapjes ‘kieperde’ ik er tussendoor ook nog bij.
Het wordt gelukkig beter, en merk dat ik behoefte begin te krijgen in gezonde dingen; dit had ook echt niet langer moeten duren. Ik ben weken een monster geweest.
Na de eerste week van de bestraling vertelde ik de arts over mijn overmatige zucht naar zoet, toen zei hij dat ik uit moest kijken voor het ontwikkelen van diabetes, ik begreep niet hoe ik dat voor mekaar zou moeten krijgen maar na al die weken van oa ‘spekpret’ en de limited edition van M&M, de lichtblauwe zak met salted caramel, snap ik het nu wel.
Moe en misselijk werd tegen mij gezegd, daar ging ik last van krijgen. Ik heb de ‘trip’ nog wat intenser dan dat ervaren.

 Ik maak hier vanaf de bank niet alles mee,
maar ben wel elke keer weer heel erg verrast en verwend door verrassingseters. Zo schattig, zo lekker, zo verrassend wie het zijn en wat we eten; tot nu toe was het leuk, en ga ik er van uit dat dat zo blijft. Deze week hebben mensen 5 avonden voor me gekookt; en volgende week begint ook al ingevuld te raken. Ik vind het echt fijn: overdag doe ik mijn ding en ’s avonds heb ik gezelschap en een gezonde maaltijd.
Wat ik heel bijzonder vind, is dat zelfs de kinderen van mijn vrienden zich betrokken voelen en ook komen, die niet in Bathmen wonen, Echt superlief!
Afgelopen maandag en dinsdag had ik Oeteldonkers: waaronder mijn Golden Boys (neef en man) en 2 durskes waren ingevlogen die vrolijk op carnavalsmuziek binnenkwamen mij een rood wit gele das omdeden om met hen mee te blèrren.

Vroeger vierde ik volle bak carnaval, het is zo’n ongelofelijk mooi feest,
je wordt er zo vrolijk van. Eigenlijk is het een medicijn. Elk jaar hoop ik het te kunnen vieren, maar helaas..nog niet misschien. Tis maar goed dat het weer voorbij is.
Ik heb dat ook met de Nijmeegse 4Daagse, die ik in 2011 gelopen heb, en wil altijd nog  nog een keer naar Santiago de Compostela waarvan ik een stuk in 2014 heb gelopen.
Ik ben heel naïef, maar het blijft in mijn achterhoofd zitten.

Mijn blog is deze week wat kort, maar ik ben gewoon veel thuis,
en kijk vooral tv, wat ik heerlijk vind. Dat maakt dat ik niet veel te vertellen heb.
Wie weet heb ik volgende week vrijdag weer meer.

Het was geen misselijke week! En hoop dat die voorlopig ook niet meer komt.
Tot volgende week vrijdag!
Liefs xxx
Ps ik begin vaak enthousiast op FB te reageren op jullie reacties, en hou dan weer ergens op. De gedachte is dat ik de volgende dag verder ga. Vaak gebeurt dat niet, en dat is zeker niet persoonlijk maar dan stop ik even om op een ander moment door te gaan met antwoorden op jullie lieve woorden en dat gebeurt dan weer niet.
Ik heb nog een hoop te antwoorden.
Het doet me wel heel goed die lieve woorden, ook al krijg je niks terug… het doet me heel veel! Dank jullie wel !