Ma Tokkie past op!

En weer een week voorbij!!!! 
En ik moet zeggen dat terwijl ik dit opschrijf, erbij denk:
jaaaa….. ik begin al weken met deze zin om erin te komen, maar elke week begint er wel meer druk op te komen, als je begrijpt wat ik bedoel; maar ik laat me niet gek maken, en tot nu toe lukt dat best goed en blijf ik  gewoon doortoeteren alsof ik onsterfelijk ben; Goed verhaal Tanja, lekker kort maar zo stoer als ik dit opschrijf is natuurlijk niet waar: ook ik heb mijn onzekere momenten maar ik moet wel eerlijk zijn : voor de toestand waar ik me in bevind, ben ik nog steeds aardig rustig.
Behalve gisteren: toen werd ik ’s morgens wakker , met een roodachtige vlek op mijn binnenkant enkel linkervoet, en op de wreef van de rechtervoet had ik een schimmelinfectie, die herkende ik omdat ik vorig jaar, op precies dezelfde plek dat ook had. En een beginnende schimmelinfectie in mijn mond. Allemaal uitingen van een verzwakt immuunsysteem.  Ooh ja, en dan zag ik ook nog hele kleine rode puntjes op mijn linker onderarm, daar schrok ik van want toen de kindjes klein waren, moest je heel erg opletten dat als  ze ziek waren en hoge koorts hadden, je zeker moest weten of  het hersenvliesontsteking of iets anders was;
ik heb namelijk,  heel verdrietig , in 1988 een neefje van 2,5 jaar daar aan verloren, en  heb daar wel een trauma aan overgehouden, omdat het bij mijn neefje zo ongelofelijk snel ging. Wat een verdriet! Dus toen ik die kleine rode puntjes zag, heb ik direct een glas gepakt, heel hard dat glas tegen één puntje gedrukt om te zien of  het wit werd, dan was het geen onderhuidse bloeding, dat was vroeger de super check;
wat schetst mijn verbazing: dat puntje blijft rood. Ik schrok en kon daar geen chocola van maken, vond het eng.

Dus er ging van alles door mij heen; ik ging maar eens googelen, en vond bij de afbeeldingen plaatjes waarvan ik dacht: dat is het!
Bloedvergiftiging! Als het dat was , moest ik snel naar het ziekenhuis, aan het infuus , antibiotica en de hele shebang  want een slechte afloop kon snel gaan. Ik dacht wooow! Wat nu?
Ik kan nu even mijn kop niet in het zand steken en moet de huisarts bellen. Ondertussen de kinderen gealarmeerd/ lees: ongerust gemaakt.
Het was half 11 toen ik naar de praktijk belde, mijn huisarts kwam pas om 13.00 uur dus of ik even een paar foto’s wilde sturen dan besprak  ze het vast met een andere arts.
Ondertussen kwamen er vriendinnen hier op het terras zitten, en eentje is zo’n beetje expert in allerlei soorten allergieën en die zag er eigenlijk niks geks aan. Ik hoopte vurig ( hahaha) dat ze gelijk had.
Om half 2 belde mijn allerliefste huisarts om te zeggen dat hij niks alarmerends  zag op de foto: een schimmelinfectie op de voet, heb ook een schimmelinfectie in mijn mond,  en die enkel en kleine puntjes waren uitingen van bloedvaten die het een beetje moeilijk hebben gehad door de jaren heen met alle medicijnen  in al die tien jaar, oftewel een uitgezakte zaak, dus daar moest ik me maar niet ongerust om maken, dat ging ook niet meer weg. Vroeger als ik voeten van oudjes zag, dacht ik: ooh dat wil ik later niet hoor: van die uitgedroogde, wit uitgeslagen  voeten met spataderen enz. Blèhhhh! Maar ja, ik ben niet eens oud en ik heb ze al. Grrrrrr! Oninteressant, op dit moment.
Ik was opgelucht! En kon gelukkig weer door met ademhalen. Voor zover überhaupt lucht aanwezig bij mij.

Eigenlijk zit ik vanaf afgelopen zaterdag bijna hele dagen buiten.  Mijn schoonzoon heeft mijn voortuin gepimpt door nieuwe plantjes in de border te zetten en mijn andere schoonzoon kwam met een nieuwe bank aan, want wat er stond werd een gevaar voor eigen leven.
Ik geniet met volle teugen ! Het voelt als een vakantie in het buitenland!
Jammer dat een heerlijk koud glas witte wijn met ijs me al heel niks doet, want dat hoort bij deze setting.

Vorige week heb ik jullie om anekdotes gevraagd, omdat deze crisis vast nog lang gaat duren, ik ‘de dam’ niet afkom, en ik jullie iedere vrijdag van een verhaaltje wil blijven voorzien,  moet ook ik creatief zijn, net als de zelfstandige ondernemers, die van allerlei ludieke acties bedenken om inkomen te genereren, geld hoef ik er niet mee te verdienen maar continuïteit is waar het om draait dus wellicht kan ik jullie trakteren op dingen die jullie lezers, met mij, met mijn gezin mee hebben gemaakt om ook een beetje te lachen. Dus je maakt me heel blij als je wat instuurt.

Dit verhaal speelt zich af in 1985. Ik logeerde vroeger veel bij de familie Boreel in Wassenaar als ik moest golfen op de Wassenaarse Golfclub. Ik speelde, heel gezellig, veel nationale en internationale wedstrijden met de moeder des huizes.
Op een dag vroeg ze me of ik bij haar in huis wilde komen om 2 weken op haar kinderen te passen terwijl zij en haar man naar de wintersport gingen. Ik heb daar geen nee tegen gezegd, en ik was het alweer vergeten, maar uiteindelijk is het een dolle boel geworden wat ik lees, en komen de herinneringen weer boven. MA TOKKIE PAST OP!
Ik was begin 20, vond het super stoer om op die kindjes te passen, ennnn…….. nog een stoer idee: ik was op dat moment, 2 weken lang, de buurvrouw van prinses Christina, later zijn Wim Lex en Maxima er gaan wonen.
Met prins Friso zijn we inderdaad naar de film en daarna naar de  Mac gegaan, plus gevolg, die beveiligings jongens waren zo lief om ver van hem af te gaan zitten, zodat hij niet het gevoel had op de vingers te worden gekeken, mocht Beatrix natuurlijk niet weten want waar zijn ze nou voor mee? maar voor hetzelfde geld, hebben haar bodyguards, vroeger, wel hetzelfde gedaan.
Friso was  een vriend van een vriendinnetje van mij waar ik een jaar bij haar familie heb gewoond in Scheveningen  omdat ik de Interhosstes opleiding deed. Friso kwam daar vaak over de vloer, en zo raakten wij ook bevriend. Weet niet meer hoe het gekomen is, maar hij noemde mij Badmuts en dat klinkt heel grappig uit een koninklijke mond.

Hier zie hier de anekdote, we hebben elkaar in jaren niet gezien, maar daar gaan we, als het aan ons ligt, gauw wat aan doen als de Corona voorbij is,dank je wel Steph dat ik de namen mag laten staan!

Lieve Tanja
Van Mag(gie) hoorde ik het verdrietige verhaal over jou ziekte, wat kan ik zeggen behalve dat het een enorme rot situatie moet zijn. Begreep dat je graag herinneringen wil verzamelen voor je meisjes. Toevallig heb ik er nog wel een paar. Toen ik een jaar of 13 of 14 was (kom uit ’71) en papa en mama naar het buitenland gingen werden we verblijd met zoals mijn moeder het toen zei ‘echt waar de leukste en gezelligste oppas van NL’! Enigszins teleurgesteld dat onze ouders ons niet zonder oppas alleen wilde laten, hadden Mag en ik besloten er dan maar het beste van te maken. En wat een cadeau en tijd is het geworden. Kan mij niet herinneren dat wij in die week (of mis twee) op een vaste tijd naar bed zijn gegaan, überhaupt gezond hebben gegeten en ook maar 1 seconde onze ouders hebben gemist! We gingen met de honden in de auto naar het strand, laat in de middag naar de buurtsuper om snoep te halen en als klap op de vuurpijl op zaterdagavond met prins Friso en het hele gevolg naar de film in Den Haag en daar naar de Mac D!
Wat een lol en wat een gave oppas. Die zit in ieder geval heel diep en goed in mijn herinnering. Heel veel later ben ik nog met Mag en mama bij jullie geweest in Bathmen. Onze Gili is nu net 14 jaar geworden en het aller origineelste kraamcadeau komt van jou hand, je bent het zelf komen brengen, zo onwijs lief. En uiteraard hangt het nog steeds op haar kamer. Het schilderijtje dat je maakte met haar geboortekaartje als inspiratie. Zo schattig. Inmiddels hebben onze kinderen net geen oppas meer nodig als wij weg zijn, wij hebben ook geboft met een lief meisje die we gekscherend Marry Poppins noemen, maar zo gek (leuk gek) en energiek als Tanja is er bij ons nooit langs gekomen.
Hele hele dikke zoenen uit Wassenaar, 

Steph,

 

Ooh errug, als je dit leest….de keuken was dagelijks ontploft maar niet van de gezonde kookkunst.
Heb ik mijn kinderen ook zo groot gebracht? Wil ik het horen?
Kom er maar mee voor de draad mannen!
Het was een fijne, bijna rustige week. Dit weekend nog lekker even buiten zitten, maandag wordt even koud en daarna gaan we weer. Nog even en ik zit met mijn uitgedroogde voeten met spataderen in een zwembadje hier op het terras.
Nee dat gaat niet gebeuren, maarrr  als we de hele zomer een uitgaans verbod hebben dan zou het nog maar eens zo kunnen zijn dat we hier een zwemparadijs maken. Oepsssss!
Tot volgende week vrijdag!
liefs xxx

 

 

Advertenties