JE GELOOFT HET ECHT NIET…………ECHT NIET ECHT NIET ECHT NIET!

Althans ik kon het niet geloven.
En weer een week voorbij!

Ik ben blij, dat ik het nog steeds zeggen kan.
Maar wat ik ook weer ga zeggen, is dat het wel iedere keer moeilijk is om jullie te boeien met mijn blog, omdat ik dus nergens heen ga. Ben iedere keer weer benieuwd wat het uiteindelijk worden gaat.

Mijn terrasbezoeken zijn levendig, en door het mooie weer heerlijk!
Maar zoals ik al vaker heb gezegd, ik kan moeilijk daar over schrijven iedere keer: die en die zijn geweest en dit hebben ze voor me meegenomen; Het zou misschien wel grappig zijn om een lijst te hebben en iedere keer als ik wat krijg, dat toe te voegen aan een lijst hier onderaan, en dan kijken hoe dat er uit ziet over een poos. Ach nee, laten we dat maar niet doen.
Wat natuurlijk wel kan en moet, is jullie een update  geven over mijn gezondheid:
Ik heb het idee, dat het deze week ietsiepietsie slechter is: weer een beetje misselijk, de linker voet verbetert niet, kortademiger, ben daardoor wat vermoeider en hoest meer als anders;
De buren hebben me al gevraagd of ik die hoester ben ’s nachts.
Ja, dat ben ik.
Dat zijn natuurlijk allemaal geen goede voortekenen; Ik scan mijn lichaam steeds, omdat ik heel goed in de gaten wil houden wat er fysiek allemaal gebeurt, zodat ik daar misschien iets aan kan doen; want ik wil de pijp voorlopig nog niet aan Maarten geven.
Ik zou dat eigenlijk helemaal niet moeten doen, maar dat is heel moeilijk als je hele dagen thuis bent en tijd genoeg hebt om dat te doen.
Ik hoor van jullie altijd dat ik zo positief ben, maar als ik echt ergens ineens een pijntje voel, raak ik even in paniek omdat ik bang ben dat dit het begin is van de aftakeling, die vlgns de doktoren allang had moeten gebeuren.
Elke donderdagmiddag komt de huisarts ook op mijn terras zitten, en hebben we een fijn gesprek samen met mijn kinderen.
Hij was met vakantie geweest, had hem 2 weken niet gezien, dus ik dacht: ik ga hem vragen of hij iets van verslechtering bij me zag, maar zijn antwoord NEE kwam snel en resoluut. Kijk dat moeten we hebben!
Maar dat kwam wel omdat ik ’s morgens de medicatie iets opgehoogd had, wat mij aanbevolen was door de radiotherapeut, daardoor was ik minder kortademig, en zat ik er monter bij.
Volgende week komt hij weer, insjallah, en hopelijk hang ik er dan nog net zo bij als nu; want met de mankementjes die er de laatste dagen ‘opgeplopt’ zijn, kan ik goed leven.
Ik doe het ervoor!

Met de situatie waar ik me nu in bevind, komt het er niet meer van om mijn fotografie ooit weer op te pakken, dus heb ik, met pijn in mijn hart mijn zakelijke RABO rekening opgezegd; Ik had een heel vriendelijk meisje aan de lijn, ze klonk heel jong.
Ze checkte mijn gegevens, om er zeker van te zijn dat ik de rekeninghouder was, en vraagt vervolgens waarom ik ‘m opzeg.
Ik ben even stil, en denk: wat moet ik haar antwoorden? Als ik eerlijk ben, schrikt ze van mijn verhaal. Ik kan ook liegen maar dat ligt me totaal niet, dus dan toch maar vertellen wat de werkelijke reden is, alleen op een manier dat ik het meisje, aan de andere kant van de lijn, niet sprakeloos maak want het is nogal wat als iemand antwoordt met:
‘Tjaa, ik ben ongeneeslijk ziek en ben in de laatste fase van mijn leven.
Hier had ik het bij kunnen laten, maar zo’n bepper als ik ben, ging ik het nog rustig even uitleggen.
Waarom??? Kan dat meisje schelen waarom jij je rekening afsluit, die vraag is voor haar slechts een formaliteit.
Dus vertelde ik, in een soort van notendop, dat ik al heel veel jaren een borstkankerpatiënt met uitzaaiingen ben, maar dat ik nu uitbehandeld ben.
Moest ik nou echt zo eerlijk zijn?  En…… wat moet dat  kind daar nu op antwoorden?
Het meisje reageerde heel lief, en zei dat ik zo positief klonk voor wat ze net gehoord had.

‘Ik zie hier fotografie staan, wat fotografeerde u?’
Vooral portretten en huwelijken zei ik.
‘Ben jij al getrouwd?’ vroeg ik. In die 5 minuten waren we natuurlijk al BFF’s geworden.
Nee zei ze. Daarop vroeg ik haar of ze zo’n droomhuwelijk wilde met alles d’rop en d’raan , met een  peperdure fotograaf die pas een paar maanden na je huwelijk met een immens boek aan komt zetten met de allermooiste foto’s die uiteraard zwaar bewerkt zijn.
Ik zal je één tip geven, zei ik, als jij nu in het huwelijksalbum van je ouders gaat kijken  die misschien heel lang geleden getrouwd zijn , zul je schrikken want: het kapsel, misschien heeft er iemand een bril op en de bruidsjurk zijn allemaal super ouderwets, terwijl dat toen über hip was.
Het meisje had aandachtig geluisterd, en ik knalde er nog  lekker achteraan: laat je niet gek maken omdat er altijd gezegd wordt dat het de mooiste dag van je leven moet zijn!
Dat hoop ik toch niet voor je. Ik merkte dat ze het een leuk gesprek vond, en zei dat ze tegen die tijd, aan me zou denken.
Ik zei sorry dat ik je zo lang heb opgehouden, want je zit waarschijnlijk aan targets gebonden: zoveel klanten in een bepaalde tijd. Nee, zei ze daar doe ik niet aan want ik vind zo’n gesprek veel belangrijker.
Hoe liefff! We namen afscheid en zei wenste me al het goede; ja wat zeg je tegen zo’n klant?
Oké, weer iets afgehandeld oftewel beëindigd. Snif snif.

Maar dan gebeurt er ,aan het einde van de middag, iets opmerkelijks:
Er stopt een bestelbus voor mijn deur, en wordt mij een boeket overhandigd, nou ja overhandigd, op tafel gelegd terwijl ik een heel gezellig terrasbezoek heb.
Van wie is dat?
JE GELOOFT HET ECHT NIET…………ECHT NIET ECHT NIET ECHT NIET:
Tromgeroffel moet je er echt bij denken:
Van wie zou het zijn?
Eenmaal het kaartje gevonden, begin ik nietsvermoedend te lezen:
Bedankt voor het prettige gesprek, sterkte de aankomende periode
Namens Lisanne Rabobank Klantenservice
DIT KAN NIET WAAR ZIJN de tranen sprongen me in de ogen, ik kreeg kippenvel,
Ik kon dit gewoon niet geloven, maar blijkbaar was echt!
Ik kan me niet goed herinneren wat ik, dominee Tanja, allemaal nog meer heb verteld.
Ik reageerde meteen van: ik ga op zoek naar Lisanne. Hoe dan? werd me gevraagd? Je gaat haar toch niet via FB of zo een bericht sturen?  zei mijn dochter. Nee joh, ik ga kijken of ik haar aan de telefoon kan krijgen ergens op die klantenservice, en anders haar leidinggevende om haar een ongelofelijk compliment te geven, hoe ze het telefoongesprek heeft gevoerd met zo’n zwaar geval als ik.
En meestal krijg je bloemen als je een goeie deal sluit oid , maar ik kwam opzeggen notabene.
Hier op het terras, hadden we het al over het bandje opvragen, wat heb ik nou eigenlijk allemaal gezegd heb dat het een bos bloemen waard is? hahaha!
Ik ben er nog stuk van; Die reclame van doeeslief is hier echt in de praktijk gebracht, WOOW man!!!

Oké, ik ga zo mijn lievelingssss’ terugkijken: op TLC 90 day Fiancé
Heb ik nog 2 dingen:
1-  Mijn neef Janice verkoopt mondkapjes die stylish zijn, dus mocht je er hip bij willen lopen dan kun je die op de webshop bestellen (www.janice.nl/mondkapje-sticker-print-janice/). Het schijnt gekkenhuis te zijn qua bestellingen.
2- Ennn als je even niks over het Corona drama wil zien op de buis,kun je misschien lekker ontspannen, as zondagavond op NPO 3 om 21.20 uur
Het programma: De Gevaarlijkste Wegen waar  Janice door de beboste bergen van de Balkan rijdt, samen met Daniel Boissevain.
Denk niet dat mijn neef zit te wachten , dat ik deze aanbeveling doe maar het zou maar eens zomaar een Martien Meiland -achtige vertoning kunnen zijn, als de wegen maar eng genoeg zijn. gewoon lekker hysterisch!

Tot volgende week vrijdag!
Liefs, xxx