Iemand had het al over een scootmobiel versierd met knuffels, bloemen, een lelijk petje op, zo’n geel hesje aan of over de rugleuning van de stoel.

En weer een week voorbij!
Vorige week ging het al helemaal niet zo lekker,het lopen ging slechter.
De huisarts adviseerde me, de dosering met een halve pil te verhogen en mocht dat niet helpen dan moest ik hem de volgende dag bellen en dan zou het nog meer verhoogd worden.
Ik merkte, de volgende dag, al heel snel dat deze verhoging niet afdoende was. Zo heet dat toch netjes?
Ik had beloofd te bellen maar ik dacht: nee ik kijk het nog even aan; ik wil zeker weten dat dit niet helpt.
Dus heb ik de hele week lopen modderen, wat 4 dagen geleden begon met bijna helemaal geen coördinatie in beide benen te hebben en dat voelt HEEL ROT!
Verdomme mopper ik gefrustreerd tegen mezelf , terwijl ik uit bed stap en heel moeizaam naar de badkamer loop om te gaan douchen.
Is dit dan het begin van het einde?
Zelfs met stokken moet ik uitkijken niet te vallen.

Mijn huisarts had me vorige week geadviseerd om met een oncologisch gespecialiseerde fysiotherapeute te gaan trainen, om te kijken of er nog wat kracht in de benen te krijgen is.
Afspraak gemaakt, en vorige week kwam ze op mijn terras.
Ze heeft me oefeningen voor deze week gegeven; meestal ga ik dan als dol wief te keer om de spieren weer in ‘topvorm’ te krijgen, maar op dit moment voel ik er totaal niets voor om ook maar iets te doen.
Maar het moet wel!

De huisarts kwam gisteren weer, en hij zat nog niet, of ik viel meteen met de deur in huis;
‘Het gaat helaas niet goed’, vertel ik hem. Hij kijkt mij aan, en zegt zonder woorden: ja dit was te verwachten. Ik ratel alles op wat goed en niet goed is gegaan afgelopen week;
Als ik uit gekletst ben, stelt hij een verhoging van een hele plofkoppil voor.
Normaal gaat dat met een halve, maar ook nu heb ik weer, op straat, langs de huisarts geparadeerd om te laten zien dat het aanzienlijk slechter was geworden. Toen hij mij zag lopen zag hij in dat er ietsje grof geschud aan te pas moest komen.
Ik had zo’n goede hoop vanmorgen bij het innemen van die extra pil………
Maar als ik nu de rekening opmaak, is er geen verbetering opgetreden.
Ik zou dan eigenlijk morgen moeten bellen naar de praktijk, maar het is weekend dus moet ik doormodderen tot maandag. Dat is geen probleem: doormodderen kan ik goed!

We zijn zelfs op Marktplaats een rollator aan het zoeken, voor hier beneden.
Als er iemand eentje in de weg heeft staan, houd ik me aanbevolen; ik dacht ‘m te huren maar de zorgverzekeraar heeft ‘m uit het pakket gehaald en nu kost zo’n ding 12,50 per week. Pffioe… echt een kostenpost hahahaha.
Wij maakten er al grapjes over: Doen we een diepte investering op Marktplaats voor ongeveer 50Euro? Of ga ik binnen 4 weken ‘omvallen’ zodat die rekening minder dan 50Euro is als we ‘m huren?
We gaan voor Marktplaats met ALLE financiële risico’s van dien.
GEINTJE!

Iemand had het al over een scootmobiel versierd met knuffels, bloemen,een kek petje op, zo’n geel hesje aan of over de rugleuning van de stoel.
Toe es!!!!
Maar ja, ik kan overal wel tegenaan blijven sputteren, maar uiteindelijk komt het er toch en vind ik het fijn. Dat is steeds zo.
Een vriendin van me appt net, of ik het leuk vind om een keer er met een duofiets op uit te gaan. Ik heb geantwoord dat ik nu gestraft word, omdat ik altijd heel oneerbiedig zeg, als ik 2 mensen op zo’n fiets tegenkom, dat ik nooit zie wie nou wie is. En dan zeg ik het hier heel netjes.
En als ik ja tegen het ritje zeg, wat natuurlijk heerlijk is, ben ik die die die……..je weet wel. Nanananana!

Ik ben ook gevraagd te varen in een sloepie met happen en tappen, maar ik wacht daar nog even mee.
Ik merk dat ik al zolang in een dagelijks stramien zit, dat ik daar moeilijk uit te halen ben op de één of andere manier.

Vorige week schreef ik over het knopige helmkruid;
zo lief, mensen zijn echt aan het zoeken in verschillende delen van Nederland.
Sturen ze me foto’s met de vraag of dat het goede is wat ze hebben gevonden . Soms moet ik ze teleurstellen. Dat vind ik zo erg.
Inmiddels heb ik een weckfles gevuld met gedroogde bladeren , die ik van iemand gekregen heb; die had nog een beetje gedroogde bladeren staan.
We hebben er een grote fles wodka bij gekieperd en nu 2 weken trekken, en steeds wodka bijschenken omdat die bladeren veel vocht opnemen.
Vind het heel eng om een nacht op die alcohol te gaan slapen. Weet niet waarom. Hoe reageert mijn lichaam erop?

Deze week weer enorm verwend met eten: vriendinnen die met de heerlijkste dingen aan komen zetten.
Ennn vanavond heb ik vers gemaakte paella gekregen! Daar had ik zo’n zin in.
Een tijdje geleden zei ik tegen mijn kinderen dat als we weer het huis uit mogen, dan zou ik zo graag naar een Spaans restaurant willen om paella te eten.
Ik vertel dat, een paar dagen geleden, aan een vriendin en zei zegt: ‘as vrijdag ga ik naar de Hanos. Wij willen het vrijdag eten, als het klaar is kom ik je een bordje brengen.’
Het water liep me toen al uit de mond!
Synchroniciteit?!?
Het was heerlijk!
Ik krijg ook heel veel asperges, omdat men inmiddels weet dat ik dat ook zo lekker vind.
Het is ook goed voor de ‘afwatering’, en dat kan bij mij geen kwaad met die plofkoppillen.
Had ik al verteld dat als je de asperges geschild en wel in de diepvries legt, je ze zo heel goed kunt bewaren; als je ze gaat eten, haal je ze eruit en doet ze heel kort in het kokend water, en het proeft als übervers.

Ik zit maar te kletsen tegen jullie, want eigenlijk weet ik niet waar ik over schrijven moet omdat ik het terras niet afkom.
Volgens mij hoor je dat wel vaker van mij, maar uiteindelijk lukt het me toch om hier meters te maken.
Ik zou graag weer over iets anders schrijven dan over m’n labiele benen en plofkopillen.
Ben heel benieuwd hoe ik er volgende week bijhang.
We gaan het zien, 2 keer knipperen met je ogen en het is 19 juni!!!

Het was, fysiek, niet zo’n hele fijne week, maar verder blijf ik dankbaar voor alles wat van mijn vrienden naar me toekomt.
Ik blijf het zeggen:
NIET NORMAAL!
Tot volgende week!
xxx