Rollatortje hierrr, rollatortje daarrr!!!

En weer een week voorbij!
De week blijft er gestructureerd uitzien: oftewel: wakker worden, mijn bed proberen uit te komen: met weinig kracht in mijn armen…..op mijn zij rollen, rechtop proberen te komen zitten op de rand van mijn bed, moed verzamelen om het hele kleine beetje power in mijn benen even op te zwepen, om vervolgens met de rollator naar de badkamer te rijden.
Vorige week deed ik dit nog met 2 stokken, maar ik merkte dat ik daar niet stabieler van werd. Als je dit leest, denk je waarschijnlijk: ooh wat erg! Maar het leest slechter dan het in werkelijkheid is hoor! Het kèn allemaal nog net.
Dus vandaar de rollator oproep van vorige week, en daar is royaal op gereageerd, met het gevolg dat ik nu dus zo’n beestje boven en beneden heb.
Dus, get the picture: als ik ’s avonds ga slapen loop ik met mijn rollator naar m’n traplift; laatste halve meter loop ik heel voorzichtig ‘in achteruit’, wachtend tot de stoel van de traplift me in de knieën prikt.
Heel raar, dat ik dan toch in die luttele seconden ietwat gespannen ben of ik recht genoeg naar achteren loop om op de stoel te ploffen.
Het fort heb ik namelijk inmiddels afgesloten, dus loop ik in het donker naar de hal.
En als ik zit, druk ik stoer op de knop; eenmaal boven gekomen staat de volgende bolide klaar: ik stap af, ik moet ‘overstappen,’ knijp in de ‘pootjes’ van mijn volgende vervoermiddel om de rem eraf te halen en vervolg mijn weg naar de badkamer, voor schone tandjes en een schone toet en dan het bed in!

De huisarts was hier gisteren weer, en heeft de medicatie weer verder verhoogd; vandaag mee begonnen maar ik kan niet zeggen dat ik een betere dag heb gehad, dan de dagen ervoor.
Sh.t, dit moeten we niet hebben.
Ik moet het dit weekend even aankijken, maandag belt de huisarts me hoe het me vergaan is en of er nog iets verander moet worden aan de dosering.
Wordt wel weer een dingetje dit weekend, want ik wil dat ik op deze aanbevolen dosering nog een tijdje kan ‘functioneren.’

Vanuit verschillende delen van het land, komen foto’s met de vraag of het knopend helmkruid is; helaas vaak niet. Maar het is zo grappig als iemand me wat stuurt uit een Brabants weiland. Wel heel vervelend als ik die blije persoon moet teleurstellen.
Ondertussen staat hier een weckfles klaar, maar ik durf niet zo goed: vind het zo vies en de alcohol snijdt zo scherp door mijn lijf…. dat ik denk: geef ik mijn lever en nieren niet teveel op hun donder?
Moet er nog even over denken.

Elke week schrijf ik dat ik niet genoeg meemaak om jullie over iets anders te vertellen dan over mijn lopen en kortademigheid, maar uiteindelijk weet ik nog wel wat tekst te produceren; maar deze keer is mijn blog echt niet lang:
Ik hoop volgende week weer iets vrolijkers te vertellen.
Het wordt in ieder geval heel mooi weer dus het terras zal vast wel bezocht
worden.
Dank voor iedereen die mij een rollator heeft aangeboden; het heeft me verbaasd wat nog veel mensen zo’n ding hebben van hun ouders- of schoonouders. Echt gaaf!!!
Inmiddels ben ik dus voorzien.

Het was , al met al, niet zo’n hele fijne week; ik moet de boot weer even recht zien te krijgen. Wordt wel een dingetje maar ik blijf het proberen.
Wordt vervolgd!
Tot volgende week!
xxx